Kur’an ayı Ramazan yaklaşırken

Böylesine güzel bir rahmet iklimine girerken herkes özü özüne bir Ramazan ve bir Kur'an programı yapmalı.

Mealiyle birlikte, hatta mümkünse tefsiriyle birlikte bu ana kadar Kur'an defalarca okunmuş olmalıydı, işte o zaman bu camiden o camiye, bu evden o eve mukabele için koşmanın tadı, lezzeti bambaşka olurdu.

Az da olsa, yüzeysel de olsa bir sureyi, bir cüzü anlayarak okumak ve dinlemek bizi her bakımdan yenileyecek, enerjimize enerji, bilgimize bilgi katacaktır.

Şaban ayının kalan on beş gününde okumaları ve dinlemeleri yoğunlaştırarak, mübarek Ramazan'a bu manada hazırlıklı olarak girmiş olabiliriz.

Barınmada, bürünmede ve beslenmede her türlü müşkülatı halletmiş olarak bütün bir Türk toplumu huzur içinde on bir ayın sulatanını karşılamaya hazır ve nazır demeyi ne kadar candan ve gönülden isterdim, ama hepimiz biliyoruz ki her bakımdan hazır olmaktan ve huzurun her çeşidinden toplum olarak fersah fersah uzaklardayız.

Bu fani dünyada, yetimi, yoksulu, fakiri ve fukarayı en tabii hakları olarak barınma, beslenme ve bürünme haklarından mahrum edenler, onlardan gasp ettikleri ile kendi heybelerini dolduranlar bilsinler ki öte dünyada kat kat fazlasıyla hak mahrumiyetleri yaşayacaklardır.

Yazının sonunda Müminun suresinin son ayetleri üzerinde hep beraber tefekkür etmeyi teklif ediyorum:

"Allah: "Ayetlerim size okunurken onları yalanlıyordunuz değil mi?" der. Şöyle derler: "Rabbimiz! Bizi bedbahtlığımız yenmişti; sapık bir millet olmuştuk. Rabbimiz! Bizi buradan çıkar, tekrar günaha dönersek, doğrusu zulmetmiş oluruz."

Allah: "Sinin orada! Benimle konuşmayın. Kullarımdan bir topluluk: "Rabbimiz! İnandık, artık bizi bağışla, bize acı. Sen acıyanların en iyisisin" diyordu. Siz ise, onları alaya alıyordunuz. Bu yaptıklarınız size Beni anmayı unutturuyordu. Onlara hep gülüyordunuz. Sabretmelerine karşılık bugün onları mükâfatlandırdım. Doğrusu onlar kurtulanlardır" der." (Mü''minun:105-111)