Kurban ibadeti

İnsanın namazı, orucu, haccı, zekâtı hulasa bütün iyi ibadetleri, Allah'a kulluğunun bir gereği ve ispatıdır; bu bağlamda, kurban ibadeti de, insanları Cenab-ı Allah'a yaklaştıran bir ibadettir.

Bu konuda Kurân-ı Kerim'de şöyle ifade buyrulmaktadır: "Biz her ümmet için, Allah'ın kendilerine rızk olarak verdiği hayvanların üzerine, Allah'ın adını ansınlar diye, kurban kesmeyi meşru kıldık. İlahınız tek bir Allah'tır. Şu halde yalnız Ona teslim olun." (Hac suresi, 22/34)

"Onların (kurbanların) ne etleri ne de kanları Allah'a ulaşır. Fakat O'na sadece sizin takvanız ulaşır. Esasen Allahu Teâlâ ancak takva sahiplerinin yapmış oldukları ibadetleri kabul eder." (Hac suresi, 37)

Peygamberimiz hadislerinde kurban kesmeyi teşvik etmiş ve kurban kesenlere büyük müjdeler vermiştir.

"Kurban Bayramında yapılan amellerden Allahu Teâlâ katında kurban kesmekten daha kıymetlisi yoktur. Daha kanı yere düşmeden Allahu Teâlâ, onu muhafaza eder. Onunla nefsinizi tezkiye edin, onu seve seve kesin." (Tirmizi)

"İnsanoğlu Kurban Bayramında Allah'a kan akıtmaktan daha sevimli hiçbir amel yapamaz. Kurbanlık hayvan kıyamet gününde boynuzları, tüyleri ve tırnakları ile (Allah'ın huzuruna) gelir. Kurban kesilirken kan yere düşmeden Allah katında yüksek bir mevkiye çıkar. Öyle ise kurbanı gönül hoşluğu ile kesiniz." (İbni Mace)

"Kurbanın derisindeki her tüy sayısınca size sevap vardır. Kanının her damlası kadar mükâfat vardır. O sizin mizanınıza konacaktır. Müjdeler olsun!" (İbni Mace)

"Allah katında günlerin en büyüğü Kurban günüdür." (Gunyetü't-Talibin)

Hz. Ali (r.a.),  Hz. Peygamber'in (s.a.v) şöyle buyurduğunu rivayet etti:

"Ey insanlar! Kurban kesiniz, kanlarıyla Allah'tan sevap isteyip umunuz. Çünkü kurbanın kanı her ne kadar yere düşse de hakikatte, Allah'ın himayesindedir."

Gücümüz yettiğince kurbanlarımızı, hasta ve zayıf olanlardan değil de, göze hoş görünen, güzel semiz hayvanlardan seçmeliyiz, bu konuda Peygamberimiz şöyle buyuruyor: "Kurbanlarınız semiz olsun. Onlar Sırat'ta bineklerinizdir." (Zâdü'l-Mukvin)

"Kurbanların en hayırlısı boynuzlu koçtur." (İbni Mace)

Bir rivayette Rasulullah (s.a.v) iki güzel (kusursuz ve semiz) koç kurban etmiş ve onları kendi elleriyle keserek, "Bismillahi Allah'u Ekber! Bunlar, benim ve kurban kesemeyen ümmetim içindir" buyurmuştur. (Müttefekun aleyh)

Nisap miktarına malik olan her Müslüman kurban kesmekle yükümlüdür. Maddi durumu iyi olduğu halde kurban kesmeyenleri bakın Peygamberimiz nasıl uyarıyor: "Hâli vakti yerinde olup da kurban kesmeyen, Namaz kıldığımız yere gelmesin!" (Hâkim)

Ayrıca Cenab-ı Hak Kurân-ı Kerim'de şöyle buyurmaktadır: 

"Onlardan yiyin ve eli dar olana ve yoksullara yedirin". (Hac sures, 28);

"Etinden yiyin ve ondan dilenen ve dilenmeyen yoksullara yedirin." (Hac suresi, 36)

Kurban; fakir, yetim, yoksul ve kimsesizleri sevindirmek suretiyle toplumda sevgi, birlik ve dayanışma duygularının gelişmesine, insanların birbirleriyle kucaklaşmasına vesile olur. Kesilen kurban etinin üçte birini yoksullara, üçte birini misafirlere, üçte birini ise aile efradımıza bırakmak dinimizce uygun görülmüştür.

Peygamberimiz (s.a.v), Hz Aişe'ye, "Kurban etini ne yaptınız?" diye sorduğunda, Hz Aişe (r.a.) validemiz, "Ya Rasulallah! Hepsini dağıttık, sadece ön ayakları kaldı" cevabını vermişler. Bunun üzerine Peygamberimiz efendimiz (sav), "Bilakis ey Aişe! Hepsi kalmış, ön ayakları hariç" buyurmuşlar.

Kurban Bayramı, bir tatil günü veya bir et bayramı olarak telakki edilmemeli, kurbanda niyet Allaha yakınlaşmak, Resulullah'ın sünnetini yerine getirmek, Allahın rızasını kazanmak olmalıdır.

Rabbim bayramımızı ve kurbanımızı bu şuur içerisinde yaşamamızı nasip eylesin.