Kurumuş vicdanlar nasıl ıslanır?

Mesela, akmasına sebep olduğu bir mazlumun gözyaşları, vicdanı kurumuş birinde ufacık bir ürperti meydana getirebilir mi?

Mesela, vicdanı kurumuşlar yüzünden yaşın yaşın ağlamakta olan yetimlerin gözyaşları, o vicdan kuruluğunu bir nebze yeşertebilir mi?

Mesela, yüksek yüksek adalet saraylarının kapılarında, aylarca, yıllarca nöbet tutup yana yakıla adalet arayan, yüreği yangın annelerin, babaların, eşlerin ve çocukların hiç dinmeyen gözyaşları, sözünü ettiğimiz vicdan kuruluğuna bir çare olabilir mi?

Mesela, hakkı yenilmiş, alın teri ve emeği gasp edilmiş, bin bir zahmetle çocuklarının önüne koyduğu sofrasından lokması, zeytini ve peyniri tırpanlanmış, hatta bulguru ve makarnası iç edilmiş zavallı ebeveynlerin, çoluk-çocuklarının önündeki mahcubiyetleri, bütün bu olumsuzlukların müsebbibi olan kara ve kuru vicdanlılarda bir titreşim oluşturabilir mi?

Mesela, oldukça dar bütçesini denkleştirebilmek için ucuz ekmek, ucuz yağ, biraz hesaplı et almak umuduyla saatlerce kuyrukta bekleyen iki büklüm insanları kast ederek; 'bunlar başka değil tiyatro kuyruğu' diyen yönetici takımının vicdan kuruluğunu, vicdan karalığını giderebilecek bir formül bilen var mı?

Mesela, neredeyse her akşam zamlanan akaryakıt fiyatlarından ötürü, ülke çapında benzin istasyonlarında saatlerce kuyrukta bekleyen, mecburiyetten kuyruk oluşturan arabaları kast ederek; 'bu kuyrukların akaryakıt zammı ile ilgisi yok, kuyrukların sebebi araba fazlalığıdır' diyebilen yönetici takımı, ister kara olsun, ister kuru olsun, her hangi bir vicdan varlığından söz edebilir mi?

Mesela, ülke çapında günden güne işsizler, genç işsizler, üniversite mezunu işsizler ordusuna yeni yeni kitleler eklenirken, iki koltuğunda kırk karpuz taşırcasına, onlarca görevi ve dolayısıyla onlarca ballı-börekli maaşı alıp kemali afiyetle yiyen üst düzey bürokratlar acaba 'vicdan' kelimesinden ne anlıyorlar, vicdan onlar için ne mana ifade eder?

Ne yazık ki, ülkemizde hemen her alanda, her ihtiyaç maddesinde bir daralma, bir eksilme söz konusu, zamanında üretime önem verilmediği için, hatta çeşitli sektörlerdeki üretimler baltalandığı için paramızın pula dönüşmüş olması bir hakikat ama, galiba bütün daralmaların başında vicdanların daralması, vicdanların kararması ve vicdanların kuruması geliyor.

Meğer, toplumumuzda; "vicdanın kurusun" bedduasına muhatap olmuş nice kitleler varmış.