Belçika Millî Takımı formasıyla Türkiye filelerini sarsarak "Ben henüz ölmedim" diyen Romelu Lukaku, kendisini sorgulayan herkesi susturmak için geri dönmeye hazır. Çocukluğundan beri genlerine işleyen mücadele ruhunu yeniden ateşleyen Belçikalı golcü, "Dönüp konuşacağım" diyerek Fenerbahçe'de ilk 11 formasına göz dikti.

Fenerbahçe'nin Eyüpspor'u 8-0 yendiği maçta 20 dakikadan fazla sahada kalmasına rağmen gol atamayan Romelu Lukaku'nun Belçika Millî Takımı formasıyla Türkiye'yi boş geçmemesi İsmail Kartal'ın yüzünü güldürdü. Belçikalı golcü bir anda "Dönüp konuşacağım" diyerek 11'i istediğinin mesajını verdi.







Kartal'ın bununla ilgili bir sorunu yok; elinde iki tane hazır golcü olmasından memnun. Ancak Belçika basını bir anda gaza gelmiş görünüyor.

Lukaku'nun Türkiye karşısındaki performansı ve maça olan etkisi Belçika basınında geniş yer buldu:







Peter Vandenbempt (Sporza): "Romelu tüm şüpheleri tamamen ortadan kaldırmadı ancak bu gol toparlanma sürecinde son derece önemliydi. Özellikle ikinci pozisyondaki sprinti dürüst olmak gerekirse beni şaşırttı."

Marc Degryse: "Romelu, oyuna sonradan girip attığı golle ilk 11'de başlayabileceğine beni ikna etti. İki haftadır millî takımla kondisyon depoluyor."







Johan Boskamp: "Türkiye karşısında fırsatı iyi değerlendirdi ama bu hemen eski haline döndüğü anlamına gelmiyor. Yine de sahaya hırsını yansıttı."

Philippe Albert (Sudinfo): "Lukaku gibi bir isim, fiziksel olarak zorlansa bile golcülük yeteneğini koruyor. Millî takımda 94 gole ulaştı ve 100 gol barajına doğru ilerliyor."







Lukaku, Fenerbahçe'deki taraftarlarına kendisini kanıtlamak istiyor. Bu konuyla ilgili en dikkat çekici haberi Het Nieuwsblad gazetesi yayımladı:

"Romelu her şeyi yaşadı: Lukaku kariyerinin altıncı büyük mücadelesine nasıl başlıyor?" başlıklı haberde çok dikkat çekici ifadeler vardı:

"33 yaşındaki oyuncu, kendisini sorgulayan herkesi susturma azmiyle yanıp tutuşuyor. Kendini kanıtlama mücadelesi çocukluğundan beri DNA'sında var. Wintam, Lierse ve Anderlecht'te genç oyuncuyken genlerine işlemişti.







Hiçbir çocuğun gerçekten yaşamak zorunda kalmaması gereken olaylar aracılığıyla kendini gösterdi. Gençken Rom, yaşıtlarından daha iri ve güçlüydü. Kenarda bekleyen ebeveynler sık sık yaşını sorguluyor ve ırkçılık onun kaderiydi.






Öyle ki annesi Adolphine, ırkçı bağırışları susturmak için her zaman doğum belgesini (13 Mayıs 1993'te Antwerp'te doğdu) yanında taşıyordu. Romelu bir keresinde bu konuda, 'İki gol atmış olsaydım, o hakaretler beni beş gol atmaya teşvik ederdi' demişti."