Namaz kılana dokunulmaz

Prof. Dr. Haydar Baş, "Büyük İslam İlmihali-Namaz" eserinde şu bilgileri veriyor:

"Peygamber Efendimiz (s.a.a.) buyurdu: "Müslüman Müslüman'ın kardeşidir. Ona hıyanet etmez. Onu yalanlamaz ve onu utandırmaz. Bir Müslüman'ın diğer Müslüman'a namusu, malı ve kanı haramdır. Takvâ işte bunlardır. Bir kimseye, kötülük olarak, Müslüman kardeşini hakir görmesi yeter." (Riyazü's-Salihin, Tirmizi'den).

Müslüman olmak demek can, mal ve namus emniyetinin diğer Müslümanların koruması altında olması demektir. Müslümanın Müslümana canı, malı, namusu haramdır. "Kim bir mü'mini kasten öldürürse, cezası, içinde ebediyen kalacağı cehennemdir. Allah ona gazap etmiş, onu lânetlemiş ve onun için büyük bir azap hazırlamıştır" (Nisa: 4/93) buyuruyor.

Namaz İslam'ın beş şartından biridir. Resûlullah (s.a.a.) şöyle buyurdu: "İslam beş şey üzerine kurulmuştur. Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammedin Allah Resûlü olduğuna şehadet etmek, namaz kılmak, zekât vermek, haccetmek, Ramazan orucunu tutmak." (Müslim, imân No. 21, s.45 tahrîc etmiştir. Buhari, Kitabu'l-İman, c.1, H. No: 1; Tirmizi).

Hadis-i şerif, İslam'ın beş esas üzerine bina edildiğini beyan eder. Birincisi kelime-i şehadettir. Yani Allah'a şahitlik, Resûlüne şahitliktir. Ondan sonra namaz gelir. İbâdetler imanın ispatıdır. Namaz kılmak; inanılan şeyin amelle ispatıdır. Namazı inanan kılar, orucu inanan tutar, hacca inanan gider, inanan zekât verir. Namaz imanın ispatı olunca, namaz kılanın canı, malı, namusu diğer Müslümanlara haramdır.

İsâm el-Müzenî, babasından rivayetle; "Peygamber (s.a.a.), bir ordu ya da müfreze gönderdiği zaman şöyle buyururdu: Mescid gördüğünüz ya da bir müezzinin ezanını duyduğunuz zaman, orada hiç kimseyi öldürmeyin!" (Ebû Dâvud, No. 2635; Tirmizî, No. 1549; Süfyân b. Uyeyne an Abdilmelik Nevfel b. Müsâhik an İbn İsâm el-Müzenî an Ebîhî asl-ı senedi ile tahrîc ettiler).

Cenab-ı Hak, Kur'an-ı Kerim'de, "Haram aylar çıkınca müşrikleri bulduğunuz yerde öldürün; onları yakalayın, onları hapsedin ve onları her gözetleme yerinde oturup bekleyin. Eğer tevbe eder, namazı dosdoğru kılar, zekâtı da verirlerse artık yollarını serbest bırakın. Allah yarlığayan, esirgeyendir" (Tevbe: 9/5) buyurdu.

Ubeydullah b. Adiy b. el-Hiyâr (r.a.)'dan rivayetle; Allah Resûlü (s.a.a.) ile otururken, bir adam gelip Allah Resûlü (s.a.a.)'in kulağına bir şey fısıldadı. Allah Resûlü (s.a.a.) açıklayana kadar gizli olarak ne söylediğini bilemedik. Meğerse, münafıklardan birini öldürmek için izin istiyormuş. Bunun üzerine şöyle buyurdu: "O (münafık), Allah'tan başka hiçbir ilâh olmadığına, Muhammed'in de Allah Resûlü olduğuna şehâdet ediyor mu?" "Evet; (ama kalbiyle tasdik etmediği için) onun şehâdeti yoktur!" "Peki, namaz kılıyor mu?" "Evet; (ama inanmadığı için) namazı da makbul değildir." "İşte onlar, Allah Teâlâ'nın beni öldürmekten men ettiği kişilerdir" buyurdu. (Mâlik, Muvattâ, Sefer, No. 84, s.171, Mâlik, ani'z-Zührî an Atâ b. Yezîd an Ubeydillah b. Adî b. el-Hiyâr senedi ile tahric etti).

Hz. Peygamber (s.a.a.)'e ellerini ve ayaklarını kına ile boyamış bir muhannes (kadınlaşmış erkek) geldi. "Nedir bu? (Niye getirdiniz?)" dedi. Şöyle dediler: "Bu, kendisini kadınlara benzetmek istiyor." Bunun üzerine onu Nakî isimli mevkie sürdü. Denildi ki: "Ey Allah Resûlü! Onu öldürmeyelim mi?" "Namaz kılanları öldürmekten men edildim" buyurdu. (Ebû Dâvud, No. 4928; Ebû Usâme an Mufaddal b. Yûnus ani'l-Evzâî an Ebî Yesâr el-Kuraşî an Ebî Hâşim an Ebî Hureyre senedi ile tahrîc etti).