Öğrenilmiş çaresizlik

Dile kolay tam 14 yıl. Galatasaray'ın Kadıköy'de galibiyet göremediği süre. 100 yıllık rekabette 376. randevuya çıkan iki ezeli rakipten evine mutlu dönen Fenerbahçe cephesi oldu. Mancini yine yanlış tercih yaptı. Sol bekte Dany önünde Burak tercihi tam bir faciaydı. Sol bekten hücuma destek alamadığı gibi Burak'ın da hücumunu sıfıra indirdi. Amrabat ya da Riera'dan biri kesinlikle kadroda olmalıydı. 3'lü ortasaha doğruydu ve güzel bir mücadele oldu. Maç öncesinde Muslera'nın yokluğu Galatasaray taraftarını endişelendirdi ama Eray kötü bir maç çıkarmadı. Çünkü maçın genelinde Fenerbahçe'nin kaleyi bulan şut sayısı azdı. Nitekim bu genç kaleci Eray, Emre'nin penaltı golünde doğru köşeye uçtu.
Chedjou'nun yaptırdığı amatörce penaltının benzeri 2. devrede yaşandı. Genç Semih yerde kayarken elini çok iyi sakladı. Derbi galibi Fenerbahçe ise gayet temkinli ve ayağa top yaparak oynadı. Webo istekli oyunu ve güzel asistiyle maçın yıldızıydı. Kuyt'un yerine giren Emenike vurdumduymaz oyununa devam ederse formayı zor görür. Haftalar sonra iyileşip oynayan Gökhan Gönül kusursuzdu. Galatasaray'da Drogba nerede olursa olsun her duran topu kullanmaya gidiyor. Selçuk'un yüzündeki mutsuzluğu dikkate almak gerekir. 90. dakikada Melo'nun kullandığı penaltıyı kurtaran Volkan 3 puanı perçinledi. Kartlara, kavgaya ve gergin derbilere alışık olduğumuz bir ortamda maçın gayet medeni ve olaysız bitmesi geleceğe örnek olmalı.