Ömür dediğin

Ömür dediğin sandığımız kadar kısa değil, bazen insan iki haftayı iki yıl gibi yaşıyor. Bedenimizde bir ağrı varsa gecenin dakikaları bitmek bilmiyor sanki? İnsan işte o zaman hatırlıyor darda kalmışları, yolda kalmışları, düşkünleri, mahzunları ve hastaları? Sanki daha önceleri bilmediği bir dünyanın kapılarını pencerelerini aralıyor. O dünya acı çekenlerin, yalvaranların, yakaranların ve sabredenlerin dünyası. "Allah sabredenlerle beraberdir" ayetini can-ı gönülden hissetmeye çalışıyor.Hayat sürprizlerle dolu, o hayat ki, size habire bir şeyler öğretmek için çırpınıyor, siz bu çırpınışı günler sonra fark edebiliyorsunuz. "Geç kaldım, nasıl da akıl edemedim" diyorsunuz kendi kendinize. Mesela Çanakkale'de bacağından yaralanmış bir kınalı kuzu bir geceyi nasıl geçirmiş olabilir, yaşadığınız tecrübe bunu az da olsa size anlatabiliyor, o zaman Allah'ın yarattığı, bizlere layık gördüğü hiçbir şeyin boşuna olmadığını aklediyor, anlayabiliyorsunuz.Yaşadığımız her tecrübe beraberinde tefekkürü de akla getirmeli, bize bildirilmek istenen fakat bizim farkına bile varamadığımız bir çok hakikatin var olduğu ilham olunuyor. Bunun için sanki kalp gözümüzün açılmış olması gerekli, sözünü etmek kolay da nerede bizim hakikate erdiğimiz günler.İmtihanlar çeşit çeşit, renk renk, beğen beğen al. Yeter ki, imtihanın imtihan olduğunu fark et. Anla ki, yeryüzünde pek çok insan senin ruhunun bile duymadığı zorluklarla, ağrılarla, acılarla imtihan olunuyor. Sevgili okuyucular bilemezsiniz insan dört aylık bir kemoterapi döneminde nelerle karşılaşıyor ve neler yaşıyor. Tabii ki Rabbimiz kimseye kaldırabileceğinden fazlasını yüklemez, bunu da yaşayarak görüyorsunuz zaten. Allah'ım bizlere kendini sık sık hatırlattığın için, sabretmenin gereğini unutturmadığın için, şükretmeyi de hatırlattığın için sonsuz hamd-ü senalar olsun.