Paranın paramparça ettiği idealler

'Başı pare pare dumanlı dağlar' diye başlayan türkü sözlerinin yerini şimdilerde, belki hayli zamandan beri başka gerçekler aldı.

Paranın pare pare ettiği idealler, hayaller, omurgalar ve vicdanlar…

Evet, bu ülkede, çeyrek asra yakın bir zamandan beri paramparça edilmiş idealler listesine her gün yenileri ekleniyor.

Paranın papramparça ettiği vicdanlar gün gün çoğalıyor.

Paranın paramparça ettiği omurgalar listesi uzayıp gidiyor.

Paranın cazibesi, servetin büyülü dünyası karşısında yüksek ideallerinden vazgeçenler, omurgaları gözle görülür derecede yamulanlar büyük bir yekûn teşkil ediyor.

İktidarın konforu, iktidar vasıtasıyla elde edilen hesapsız servetlerin cazibesi, bazılarına, birilerine, yüksek ideallerinin pabucunu dama attırdı, vicdanlarının sesini dinleme hassasiyetini unutturdu.

'Omurga sahibi olmak, omurgalı duruş' gibi hasletler ise onlar için çoktan tarihe karıştı.

'İnsanoğlunun bir vadi dolusu altını olsa ikincisini ister, insanın gözünü bir avuç toprak doyurur' şeklindeki Peygamber uyarısı, Müslümanlar arasında bire bir, harf harf yaşandı ve yaşanıyor.

Paranın paramparça ettiği omurgalar hurdalığından geçilmiyor şimdilerde.

Paranın peşine takılıp gittiler ve yıllarca içlerinde besleyip büyüttükleri yüksek ideallerini arkalarına attılar.

Konforun büyüsüne kapıldılar, servetin cazibesine benliklerini öylesine kaptırdılar ki, sürekli arkadaş sohbetlerinde dillendirdikleri; 'komşusu açken tok yatan bizden değildir', 'İşçinin hakkını alnının teri kurumadan ödeyiniz' mealindeki Nebevî tavsiyeler, lise yıllarında tuttukları not defterlerinde kaldı, bir daha da o defterleri açmadılar.

Para sevdası, servet şımarıklığı, konfor düşkünlüğü, dünyaya dört elle sarılma ihtirası, bazılarını, birilerini öylesine körleştirdi, vicdanlarını öylesine kararttı ki, yıkımlarına sebep oldukları hayatları göremediler, sürünmelerine sebep oldukları kitlelerin feryatlarını duyamadılar, görseler de duysalar da, dönüp bir bakmaya vakit bulamadılar, yeni servetler toplamak için çok aceleleri vardı çünkü.

Paranın paramparça ettiği idealler, kararttığı vicdanlar ve yamulttuğu omurgalar…