Sen yorulma diye…

Leb demeden leblebiyi derhal anlayan karakterini düşünerek ve düşleyerek sana yazacağım mektubumu gayet kısa ve özet tutmayı planlıyorum.

Ülkenin servetini ve sermayesini doyumsuzca ve arsızca yiyen birileri var, bu yüzden olacak ki geniş kitleler aç ve açıkta ve dahi sefilleri yaşıyor.

Sen yorulma diye her derdi ve her yarayı özet geçiyorum.

Ankara'nın, seksen vilayetin derdini, ıstırabını ve feryadını işitme konusunda ciddi problemleri var, yıllardan beridir bu problemler çözülemiyor, her vilayetteki yerel yetkililer de duysalar bile çığlıkları Ankara'ya iletemiyorlar, duyuramıyorlar.

Bu yılın başında milletin yarısından fazlasına reva görülen, layık görülen asgari ücret, açlık sınırının çok çok altındaydı, geride kalan aylar içinde yaşanan korkunç enflasyon sebebi ile kızgın tavada eriyen tere yağı misali eriyip tükendi, emekli maaşlarının ise yerinde yeller esiyor.

Vicdan sahibi, insaf ve idrak sahibi olan her bir bireye soruyorum, bu felaket nerden bakılırsa bakılsın görülmeyecek bir felaket midir?

Bu korkunç uçurumun müsebbipleri, kendi konforlu ve debdebeli hayatlarını sürdürürlerken, neden dönüp te bir sefer olsun bu uçuruma yuvarlanan kalabalıkların perişan hallerine bakmazlar?

Bu feryat duyulmayacak, pürdikkat kesilmeyecek bir feryat mıdır?

Bu çığlık, vicdan ve insaf sahibi olan bir kimsenin, kulaklarını tıkayıp da, 'adam sende geç git' diyebileceği bir çığlık çeşidi midir?

Hep söylendiği gibi, el an, savaş halindeki ülkelerin yıllık enflasyon rakamlarına biz ayda, bazen de ayın ilk yarısında ulaşıyoruz, bu hal normal bir hal midir?

Üzerinde kafa çatlatacak ehemmiyette bir mesele değil midir?

Fert başına düşen milli gelirin 18 bin dolara çıktığından söz ediliyor, bu paranın esamesini gören ve duyan var mı bu memlekette?

Bu ülkenin servetini, sermayesini ve topyekûn kaynaklarını doyumsuzca ve arsızca ve dahi utanmazca yiyen birileri var.

Bu durumdan senin haberin var mı?