“Sıra sıra gelen mektep uşağı Neden eller geldi Zöhrem gelmedi?”

Okullar açıldı, yeni eğitim-öğretim yılı başladı, hem öğretmenlerimize hem de milyonlarca öğrencimize kolaylıklar ve başarılar diliyoruz.

Çok ciddi ve oldukça ağır geçim sıkıntısı içindeki ailelerin, okulların açılması ile ve sonbaharın gelişiyle omuzlarına dağlar kadar yeni yüklerin bindiğini biliyor ve de görüyoruz.

Bu vahim tablonun tek sorumlusu olan mevcut iktidarın ısrarla çelik-çomak oynamayı sürdürdüğünü ve halkın yükselen feryadlarını adeta ıslık çalarak savuşturmaya çalıştığını da ne yazık ki esefle seyrediyoruz.

Bu konudaki eleştiri haklarımızı saklı tutarak, okulların açılması ile birlikte depreşen dertleri, tazelenen yaraları, bir türlü bitip tükenmeyen özlemleri yâd etmek ve yâda salmak istiyoruz.

Başlık yaptığımız iki mısra meşhur bir halk türküsünün, çok dertli bir uzun havanın sözleridir ve belli ki, gözleri okul yolunda olan, yavrusunun okuldan dönmesini hasretle bekleyen bir annenin feryadını dillendirmektedir.

Her akşam okullardan dağılan ve cıvıl cıvıl kuş ötüşlerini andıran şen-şakrak halleriyle evlerine dönen çocukları, mektep uşaklarını seyreden kaç annenin yavru hasreti depreşmekte, dertleri tazelenmektedir kim bilir?

Yakın geçmişte ve halihazırda halk müziği alanında isim yapmış hemen hemen her meşhur sanatçının okuduğu bu uzun havayı, özellikle bu günlerde, tüm Türkiye'nin ardından ağladığı Nadir kızımızın yüreklerde bıraktığı yangınla birlikte dinlemek lazım.

Anadolu coğrafyasında, Edirne'den Ardahan'a, Sinop'tan Anamur'a kadar vatanın dört bir yanında ve kim bilir kaç aydan beri, kaç yıldan beri ve kaç on yıldan beri, yavrusunun yoluna bakan, ciğerparesinin okuldan dönmesini bekleyen yüreği yangın yeri olan kaç anne vardır?

Dert bir değil ki…

6 Şubat depremlerinde on binlerce insanımız can verdi, millet olarak tarifsiz acılar yaşadık ve depremi yaşayan şehirlerimizde mezarlıklar doldu taştı ve yeni mezarlıklar oluştu ama mezarı olmayan, özellikle kayıp çocuklar…

Hâlâ kayıplar.

Depremi yaşayan şehirlerimizde ve köylerimizde, her akşam mektep uşaklarının eve dönüşlerini seyrederken:

'Sıra sıra gelen mektep uşağı

Neden eller geldi Zöhrem gelmedi' mısralarını mırıldanan tüm annelere Allah dayanma gücü ihsan etsin.