Toplumun çivisi çıkmış

Siyasiler şöyle yaptık böyle yaptık diye hava atıp dursunlar ülkede asayiş diye bir şey kalmadı.Can güvenliği yok, mal güvenliği yok, namus güvenliği yok...Yurdumun her yanında insanlar müthiş bir güvensizlik içinde...Hırsızı, arsızı, katili, canisi elini kolunu sallayarak rahatça dolaşabiliyor.Ama sayıları maalesef azınlıkta kalan normal vatandaşlar sürekli tedirginlik içinde...Vatandaşın başına bir iş geldi mi ne yapacağını bilmiyor?Şikayet etse bir türlü, kendisi müdahale etse bir türlü, sesini çıkarmasa başka bir türlü...Diyelim ki şikayet etti ve kendisine zarar vereni cezaevine göndertti.Ya sonra? İçeride bir kaç yıl yatıyor, daha fazla suç tekniklerini öğreniyor, ya da af kapsamına alınıyor ve yeniden dışarıya çıkıyor.Bu arada kendisine cezaevine attırana karşı bilendikçe bileniyor.İşte bu durumda şikayet eden aldı başını belayı.Vatandaş duruma kendisi müdahale etse, suça karşı suç işlemiş oluyor.Diyelim ki kendisini rahatsız edeni dövdü, olay o noktada kesilmiyor, bu sefer dayak yiyen etrafını toplayıp daha büyük bir bela oluveriyor.Vatandaş karşılaştığı sorunlara sesini çıkarmasa, daha kötü oluyor.Bu sefer hırsızlar, arsızlar, caniler daha fazla cesaret buluyor.Gel de işin içinden çık.Adi suçlara devlet gerektiği şekilde müdahale etmediği müddetçe, caydırıcı önlemleri hayata geçirmediği müddetçe toplumdaki bu kaos alıp başını gider.Hatta önlenemez boyutlara ulaşır.Güvenlik konusunda vatandaş kendi kaderine terk edilmemeli...Güvenlik güçleri bu tür olayların çıkmaması için her noktada varlığını hissettirmeli.Eskiden bekçilik sistemi vardı. Bekçinin çalan düdüğü bile yanlış düşüncede olanları kaçırmaya yeterdi. O dönemlerde suç oranları daha düşüktü.En azından mahalleli yakınında bir güvenlik muhatabı bulabiliyordu.Olaylara müdahale ne kadar noktasal boyuta ulaşırsa güvenliği sağlamak o kadar kolaylaşır.Mesele iş olup bittikten sonra müdahale etmek değil, olmasını önlemektir.Güvenlik meselesini çok yönden ele almak lazım.Bugün asayişteki bozulma esasen eğitim sistemimizdeki çarpıklığı da gözler önüne sermektedir.Başka? Din ve ahlak eğitimindeki zafiyeti de göstermektedir.İnsanların suça meyilli olması ekonomik durumlarıyla da direkt alakalıdır.Suç oranlarındaki artış ekonomik bozulmanın da en büyük kanıtıdır.Yani sadece asayişteki bozulmayı ele alırsak siyasilere her noktada sıfır not vermek zorunda kalırız.Çünkü asayişteki bozulma bir neticedir ve siyasilerin karne notudur.Dileriz ki daha büyük kayıplar verilmeden ciddi önlemler alınır, yoksa eşkıyalar eşkıyalıklarını arttırırken, diğer taraftan namuslular da potansiyel eşkıya olmaktadır. Unutmayalı üzüm üzüme baka baka kararır.