Ülkenin kazancı ile iktidarınki ters orantılı

Hep beraber yaşadığımız son çeyrek asrı lütfen, elinizi vicdanınıza koyarak bu başlık altında inceleyin.

İktidar kazandıkça ülke hep kaybetmiş, ülke kaybettikçe, ülke insanı kaybettikçe iktidar çevreleri sürekli kazanmış, sürekli doldurdukları heybelere yeni yeni heybeler ilave etmişler.

İktidarın yakın çevreleri, gözenin başında bulunanlar katmer katmer, kat kat kalınlaşan lahana misali servetlerini, sermayelerini ve taşınır taşınmaz mülklerini katlamışlar, artırmışlar, tam da bununla ters orantılı olarak ülkenin iç ve dış borçları katlanarak artmış, hem de öyle böyle katlanmak değil, katları sayılamaz hale gelmiş.

Yönetim katındakilerin servetleri artıyor yönettikleri ülkenin ise borçları katlanarak artıyor, yöneticilerin mülkiyetleri artıyor ama ülkenin kaynaklarında gözle görülür şekilde azalmalar, daralmalar yaşanıyor.

Yönetim katındakilerin sürekli artan servetlerine paralel olarak umutları ve mutlulukları artarken, yönettikleri halkın sürekli tükenen imkânları ile birlikte umutları da mutlulukları da eriyip gidiyor.

Ülke nüfusunun, bir avuç mutlu azınlığı kenarda tutarsak tamamına yakını mutsuz ve umutsuz ama çeyrek asırdır ülkeyi yöneten iktidar kadrosu sürekli kazanıyor ve sürekli şen-şakrak, daima şatafatlı bir hayat sürüyor.

İktidar kazandıkça, iktidar ve yakın çevreleri kazandıkça ülke kaybediyor, ülke insanı kaybediyor, insanların ellerindeki ve evlerindeki kaynaklar tükeniyor, bu yetmiyor su kaynakları ve ormanları ve dahi meraları yine iktidara yakın zenginlere peşkeş çekiliyor.

İktidarın çıkarları ile ülkenin çıkarları, ülke insanının menfaatleri sürekli ters orantılı işliyor.

İktidar sözcülerinin, akşam sabah yaptıkları pembe tablolu açıklamalar, şu kadar büyüdük, bu kadar büyüdük şeklindeki ifadeleri, fert başına düşen dolar rakamlarının havalarda uçuşması vatandaşa hiç bir şey söylemiyor ve zaten hakikat karşısında da hiç bir mana ifade etmiyor.

Vatandaş eline bakıyor, kesesine, cebine-cepkenine bakıyor ve hayretle müşahede ediyor ki; geçen yıllar içinde ülke kaynakları nasıl erimişse, ülkenin borçları nasıl katlanmışsa, benim de birikimlerim erimiş ve borçlarım katlanmış.

Yönetici takımı lahana misali kat kat kalınlaştıkça ülke ve ülke insanı yıldan yıla bir deri ve bir kemik haline gelmiş ve aynı hal devam ediyor.