Vicdani sesler

Mezarımdan sesleniyorum sanki, içerisi öyle sessiz ve loş. Gülücükler, ağlayışlar, çocuk sesleri dışarıda kaldı. Rüzgâr, bulut, ağaç, kuş nev'inden ne varsa dışarıda kaldı. Ağlamak dışarıda kaldı, gülmek dışarıda kaldı. İçerde biteviye sessizlik ve konuşan vicdanlar kaldı sanki?İnsanın uzun süren yalnızlıklarında fırsatçı organizmalar gibidir vicdan sesleri, göğüs boşluğunuzda yankılanmaya başlar siz istemeseniz de? seslerin yorumları bir hesaba dönüşür mizan?terazi kuruluverir ahir zamanların ötesinde. Kendini yargılamak, inceden inceye sorgulamak, kendinin avukatı olmak ya da duygulara hükmeden bir hâkim edasını takınmak hangisi en zoru ise gelip yakanıza yapışır.İnsanın bilmediği günahları vardır, bir seher vakti aklınıza, vicdanınıza dokunuverir ve sizi rahatsız etmeye başlar, ahir zamanların ötesinde kurduğunuz mizan ? terazi hassastır incedir, şaşmazdır. Bu günaha tevbe etmeden huzura varsaydım acaba kandil gecelerindeki tevbeler bir kurtuluş olabilir miydi? Bütün bir ümmetin huzurunda tevbe edilmemiş hangi günahlarımla sorgulanacağım? Seher vakti beni uyaran vicdanım acaba hangi hatalarımı daha gizliyor? Belli ki beni mizan terazinin başında adı sanı unutulmuş, yeri zamanı bile unutulmuş nice günahlar bekliyor.İnsan kendinin avukatı olabilir, savcısı, hâkimi olabilir. Peki, kendine karşı tarafsızlık ilkesini nasıl koruyacak? Kur'an-ı Kerim'de; "Oku kitabını bugün hesap görücü olarak nefsin sana yeter!" buyruluyor. Bu kadar açık ve net.Kur'an-ı Kerim'de sarsıcı ayetler var, yarın ruz-i mahşerde sarsılmadan önce yaşarken bazı küçük şoklar geçirmekte fayda var belki bilemiyoruz.