Yâdına düştükçe ürpermelisin

Zeynep'in feryadı Gülsüm'ün âhı

Yâdına düştükçe ürpermelisin

Kundakta bir bebek şehitler şahı

Yâdına düştükçe ürpermelisin

Babası bağrına bastı Ali'yi

Kundağı gösterip suydu dileği

Su beklerken okladılar bebeği

Yâdına düştükçe ürpermelisin

Bir kişi başına binler on binler

Yürekler ağızda geçen son günler

O derin acıdan yer gök iniler

Yâdına düştükçe ürpermelisin

Fırat kenarında 'su su' diyenler

Peş peşe kan rengi kefen giyenler

İnsan geçinip te insan yiyenler

Yâdına düştükçe ürpermelisin

Ali oğlu Abbas daldı nehire

Yangın yüreklere bir su getire

Kol-kanat budandı serildi yere

Yâdına düştükçe ürpermelisin

Yezit avanesi kestiler yolu

Budandı erlerin kanadı kolu

Tuttular her yanı sağı vesolu

Yâdına düştükçe ürpermelisin

Ya biat ya öllüm üçüncüsü yok

Hüseyin haykırdı 'zulme biat yok'

Dolu gibi yağdı kılıç mızrak ve ok

Yâdına düştükçe ürpermelisin

Ey Aziz Karaca elbette sen de

Bu acıyı uçur rüzgâr esende

Duymayan kalmasın gökte ve yerde

Yâdına düştükçe ürpermelisin