Yaşama sevinci

"Yaşama sevinci" kavramını keşfedebilmemiz için herbirimiz farklı tecrübeler yaşarız, yaşamışızdır. Mesela bazı insanlar bu hissi çok hastalandıktan sonra tekrar rahat nefes almaya ve ya tekrar rahatlıkla yürümeye başladıklarında fark ederler. Bir şeylerin farkına varmak, kıymetini bilmek gerçekten onları kaybetmek, kısa süreli de olsa onlardan mahrum kalmakla anlaşılabilir. "Yaşadığımız için sevinmek" doğru bir kavram mıdır? Üzerinde tefekkür etmeye değer? Bu olguya şükretmek açısından bakarsak yaşadığımız için sevinmeliyiz. Çünkü hayat düşünmek ve hissetmek için bizlere verilmiş büyük bir fırsattır. Ömrü üç günden az olan bir kelebek de olabilirdik. Üzerinde yazı yazdığımız ahşap bir masa, bir kibrit çöpü, denizlere karışmış bir damla su da olabilirdik.Hani ashab-ı kiramdan bir zat Rabbimize kul olmanın zorluğu karşısında sadece bir ot olmayı dilemiştir. Evet, zorluklar var ancak yalnız değiliz. Diğer insanlarla paylaşabileceğimiz pek çok güzellik var, birlik duygusu var, sevdalarımız var, birbirimize verebileceğimiz ve birbirimizden alabileceğimiz duygular, düşünceler, korkular, ümitler, hayaller, dilekler ve daha niceleri  var. Denilebilir ki, sevmek ve paylaşmak olmasaydı, yaşamak çok daha zor olabilirdi. İnsanlarla ve hatta hayvanlarla bir şeyler paylaşmak "Evet yaşıyorum ve bir başkasını mutlu hissettirmeye çalışmaya gücüm var" diyebilmek? İnsanlar nasıl mutlu olur? Bir insanı en çok mutlu eden şeylerden birisi ona kendisini anlatmaktır. İsterseniz bir deneyin? Tabii önce o insanı tanıyabilecek kadar sevmeniz ve değer vermeniz gerekir. İnsanlara kendilerini anlatmak onlara bir pencere açmaktır. Kendini tanıyan insanın başkalarına verebileceği, paylaşabileceği güzellikler artar.İnsanın bir ot veya bir damla su olmak istemesinden daha değişik hallere geçebileceğini düşünüyoruz. Bunlar paylaşma, elinden geldiğince yardım etme ve hakikate ulaşmak için tefekkür halleri olabilir.