Yazma sanatı

İnsanlar olarak bazen birbirimize yük oluyoruz ister istemez. Kimi zaman bu yük oluşu fark ederiz kimi zaman da fark etmeyiz. Yazılarla bazen sizlere yük olduğumu, hatta sizleri ağlattığımı fark ediyorum. Yalnız sizlerin yazdıklarıma mı ağladığınızı yoksa onları,  kendinizle ve tecrübelerinizle ilişkilendirdiğiniz için mi üzüldüğünüzü tam olarak bilemiyorum.İkinci olasılığı ele alalım: Evet, insan bazen okuduğu satırlarda kendisini, geçmişini ya da özlediği bir şeyleri buluyor da duygulanıyor, hisleniyor ?ne derseniz- gözleri doluyor, bunu hepimiz zaman zaman yaşıyoruz. Bu olgu güzel bence, neden güzel? Çünkü: duygu paylaşımı doruk noktaya ulaşıyor, yazarla okuyucu arasındaki görünmez bağın sağlamlaşması söz konusu oluyor. Zaten yazmanın ve okumanın bir nedeni de bu gizli bağı oluştura bilmek böylece bir duygu alış verişi sağlamak değil mi?İnsan bazen satırları okur bazen satır aralarını? Yaşanmışlıklardır insanları ortak hislerde, duygularda buluşturan ve insan olmaya daha da yaklaştıran. Hatalarımızla ve günahlarımızla imtihan oluruz, sevdalarımız ve sevaplarımızla birbirimize yaklaşırız, hastalıklarımızla ve sağlığımızla deneniriz. Bir olan Allah'ın kullarıyız kardeş olmaktan başka bir çare gözükmüyor.Büyük bir laf etmekten çekiniyorum fakat sanat dediğimiz olgu birbirimizle duygu ve düşünce paylaşımının yanı sıra birbirimize duymayı ve düşünmeyi öğretmek böylece birbirimizi arttırmak, birbirimize katmak değil midir? İnsanın olduğu her yerde bir paylaşım, paylaşımın olduğu yerde ise sanata dair bir şeyler vardır. İnsan sanattan ayrı sanat insandan ayrı düşünülemez.Yazma sanatının ne olduğunu anlamak için sanırım önce yaşama sanatını talim etmek, öğrenmek gerekiyor, bu da inceliklere önem vermeyi gerektiriyor. İncelikleri fark etmek içinse yine başkalarının yazdıklarını okumaya ve okuduğumuzu anlamaya ihtiyacımız var. Sizlere keyifli okumalar diliyorum, kolay gelsin?