Biz kimsenin kölesi değiliz!

Kapitalizm? Kahrolası sistem. Öyle bir sistem ki; insanı 2 sınıfa ayırıyor. Ya ezensin, ya ezilen.
Özelleştirme adı altında, köleleştirme politikasıyla, insanlar bazı güçlerin hegemonyası altına giriyor. Etiklik adı altında, kibirlilik taslayan zavallılar, yaptıkları birkaç sözüm ona iyilikle, vicdanlarını rahatlatırken, söyledikleri süslü kelimelerle komikleşen, duyarsız insan olduklarını göremiyorlar.
"Düzen böyle, şartlar bu" kelimelerinin arkasına sığınarak, kendi ihtiraslarını, insanların ihtiyaçlarına tercih ediyorlar. Onların hırsları, masum insanların, hayallerini hançerliyor. Geleceğine gölge oluyor. 
Sorsan kendisine en adaletlisi odur. En çalışkanı ve verimlisi odur.
İçinde, sadece kendini değerli gören bu insanların, size gülümsemesi dahi, menfaati içindir.
Onun dünyası hayalini kurduğu servet, ün kazanmak ve çevresi tarafından tanınmaktır. Senin bir ilaç paran için çalıştığın aylığı, o bir gecede restoran parası olarak kullanır. Sonrada sana der ki; düzen böyle!
Hayır efendim, bunun adı düzen değil, düzenbazlıktır!
Kimse kimsenin kölesi değildir. Bir insan mükemmeliyetçiliği hedefliyorsa, şartların üstünde hizmet sunmak istiyorsa, şartların üstende talep ediyorsa, şartların üstünde de imkân sunmayı bilmelidir. Kibarlıkla sömürülmek, insanı enayileştirir. Eğer bu sömürüye bir defa teslim olup, boyun eğersen, ömrün boyunca bir daha boynunu doğrultamazsın.
Çaresiz olanların, bu durumunu bilip, bunu kendine fırsat bilenlerle işimiz olmamalı.
Bu şartı da, bu düzeni de kabul etmiyorum. Ben etrafımda 50 yaşındaki teyzemin, amcamın ekmek parasına sabahtan akşama kadar çalışmasını kabullenemiyorum. Onları bu şartlara teslim edenlere serzenişim; kaybedeceksiniz!
Bu şartlara teslim olanlara sesleniyorum, Allah aşkına artık ayıkın!