Duam tövbemdir

Dua denince benim ilk aklıma gelen tövbedir. Affımı isterim Yüce Yaratandan. Öyle ya! Affedilmişler sınıfına girdin mi, tertemiz oluyorsun, Allah'ın, Resulüllah'ın dostu, sevgilisi oluyorsun. Dost, dostun isteğini geri çevirir mi? Çevirmez. Kimi sağlık ister, kimi huzur ister, kimi hayırlı evlat ister, kimi bereketli ve helal kazanç ister. Kimi cenneti ister. Kimi ise bana, seni gerek seni, der. İşte dost oldun mu, bir adım attın mı, O kapıyı çaldın mı illaki, 'kim o' denilir. İşte o zaman iste isteyebildiğin zaman. 
Önce tövbe. O kapıyı günah kirlerinden arınmış olarak çalmak artı bir adım olsa gerek. Arınmak içinde O kapıda olmak şart.
"Tövbe arınma kapısıdır. Bu kapıdan giren kul, Hakk'ın yüceliğini itiraf eder. Başka bir kapı ve sahibinin olmadığını itiraf eder. Zaten insan, beşer olduğunu ikrar edebildiği nispette Cenab-ı Hakk'ın ulûhiyetini, kudret ve azametini ikrar eder. Bu manada tövbe kulun günahını itiraf etmesi yanı sıra Hakk'ın yüceliğini itiraf etmesi manasını taşır." Diyor, Prof. Dr. Haydar Baş ve tövbede ısrarı belirtip, temiz kalmanın yolunu da gösteriyor;
"Ancak kul, günahını müşade edip, tövbeye olan rağbetini ve ondaki ısrarını arttırabilmek için kötü arkadaş ve çevreden uzaklaşmalıdır. İyi insanlarla dost olmalıdır. Zira kötü arkadaşın kalbi, Hakk'ın dışındaki varlıklarla meşguldür. Dolayısıyla Hakk'ın yüceliğini idrakten mahrumdur. Zaten insanı günaha sevk eden ve günahtan sonra tövbeye yaklaştırmayan haslet Hakk'ın yüceliğini idrakten mahrum olmaktır. Dolayısıyla kulun tövbedeki rağbetini arttıracak ve bu uğurda kararını güçlendirecek arınmış dostlara ihtiyacı vardır." (Prof. Dr. Haydar Baş, İslam'da Zikir sh:239?40)

"Tövbe aynı zamanda bir iddiadır."

"Tövbe aynı zamanda bir iddiadır. Kulun gafletten kurtulacağına, günahlara dalmayacağına dair Rabbi'ne verdiği sözdür. Bu sebeple bu iddianın salih amel ve takva ile neticelenmesi için insan her şeyiyle tövbesinde ısrarlı olmalı, samimiyetini ortaya koymalıdır ki kalbi bereketlensin, ibadetlerin zevkini tadabilsin. Aksi takdirde arkası gelmeyen tövbe kalbin feyzini kurutur, kulluğun zevkini keser, gönlü çoraklaştırır." (Prof. Dr. Haydar Baş, İslam'da Zikir sh:242)
Abdülkadir Geylani Hazretleri der ki; "Tövbekârın, tövbe ettiği dört şeyle bilinir;
1-Dilini lüzumsuz söz, gıybet, söz gezdirmek ve yalan gibi şeylerden korumak.
2-Hiçbir şeye karşı kalbinde haset ve düşmanlık olmayacak.              
3-Tümden kötü arkadaşlardan ayrılmak.
4-Ölüme hazırlıklı olmak." (Gunyet'üt Talibin sh:435)

Başka kapı yok

"Kul hiçbir şart ve hiçbir halde Rabbinin mağfiret eşiğinden ayrılmamalıdır. Ne affedilmişliğin getireceği şımarıklık ve gevşeklik, ne de bağışlanma ümidinin yokluğuyla gelecek olan küskünlük ve Hakk'a (c.c) dargınlık çıkış yolu değildir, çıkmaz sokaktır. Bu sebeple kul tövbeye sarılmalı ve her dem Rabbinin rahmet kapısını güzel amellerle, rahmeti celb edecek samimi ve ihlâslı gayretlerle çalmalıdır. Asla ümidini yitirmemelidir. Zira ancak kâfir olan Hak'tan ümidini keser."                                                                                        (Prof. Dr. Haydar Baş, İslam ve Hz. Mevlana sh:275)

Dua
"Ey Rabbimiz, bize dünyada da iyilik ver. Ahirette de iyilik ver. Bizi ateş azabından koru."
"Allah'ım! Cezandan affına, hiddetinden rızana ve senden yine sana sığınırım. Ben, Seni layık olduğun övgü ile övmekten acizim. Ya Rab! Sen kendini nasıl övdünse öylesin."
"Ya Rabbi! Sen affedicisin, affetmeyi seversin. Beni affet."
"Allah'ım! Gizli hallerimi, görünür hallerimden daha güzel yap. Görünen durumlarımı da ıslah eyle."
"Allah'ım! Dini konularda bilmediğim şey hakkında konuşmaktan sana sığınırım." (Hz. Muhammed sav)
"Allah'ım! Benden daha iyi bildiğin şeyler için, beni bağışla. Tekrar edersem beni yine bağışla.
Allah'ım! Kendi, kendime yapmaya söz verip de yapamadıklarım için beni bağışla. Allah'ın! Sana dilimle yaklaştığım ancak kalbimin muhalefet ettiği şeyler için beni bağışla.
Allah'ım! Benim için bakışların işaretlerini, sözlerin düşüklüğünü, kalbin şehvetlerini ve dilin sürçmelerini bağışla?" (İmam Ali, Nehcü'l Belağa sh:77)