Etme

Anadolu'nun bağrındaki erenlerden söz açmışken, Hz. Mevlana Celaleddin Rumî ile devam edelim.
Halkın iflah olmaz vaziyeti ve korkunç fitnesi yüzünden Konya'yı terk etmek durumunda olan Hz. Şems'e, Mevlana'nın yakarışını gönlümüzle okuyalım.
Konya'dan ansızın kaybolan Şems, Mevlana'nın gönlünde doğar.
-Hz. Mevlana'dan mürşidi Hz. Şems'e-
Duydum ki bizi bırakmaya azmediyorsun, etme.
Başka bir yâr başka bir dosta meylediyorsun, etme!
 
Sen yâdeller dünyasında ne arıyorsun yabancı
Hangi hasta gönüllüyü kast ediyorsun, etme!
 
Çalma bizi, bizden bizi, gitme o ellere doğru,
Çalınmış başkalarına nazar ediyorsun, etme
 
Ey ay felek harâb olmuş alt üst olmuş senin için
Bizi öyle harâb, öyle alt üst ediyorsun, etme!
 
Ey makamı var ve yokun üzerinde olan kişi,
Sen varlık sahasını öyle terk ediyorsun, etme!
 
Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan,
Ayın da evini yıkmayı kastediyorsun, etme!
 
Bizim dudağımız kurur, sen kuruyacak olsan,
Gözlerimizi öyle yaş dolu ediyorsun, etme!
 
Âşıklarla başa çıkacak gücün yoksa eğer
Aşka öyleyse ne diye hayret ediyorsun, etme!
 
Ey cennetin cehennemin elinde olduğu kişi
Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun, etme!
 
Şekerliğinin içinde zehir zarar vermez bize
O zehiri o şekerle sen bir ediyorsun, etme!
 
Bizi sevindiriyorsun, huzurumuz kaçar öyle
Huzurumu bozuyorsun, sen mahvediyorsun, etme!
 
Harama bulaşan gözüm güzelliğinin hırsızı
Ey hırsızlığa da değen hırsızlık ediyorsun, etme!
 
Başkaldır ey can yoldaşım söz söyleyecek ân değil,
Aşkın baygınlığıyla ne meşk ediyorsun, etme!