Hz. Ali’nin hutbesindeki 40 vurgu

Bazı arkadaşlar, 'neden hep Hz. Ali'den örnekler veriyorsunuz' gibi sorular soruyorlar. Cevabı çok net. Peygamber Efendimiz (s.a.a.v) buyuruyor ki: 'Ben ilmin şehriyim, Ali de onun kapısıdır. Kim ilim istiyorsa kapısından gelsin'.

Kapıya gitmeden şehre giremezsiniz. Öyle değil mi? Haliyle Hz. Ali olmadan, Ehl-i Beyt olmadan Hz. Peygamberi anlamak, anlatmak eksik olur. Hatta Resulullah'a muhalefet olur.

Ne diyor Allah Resulü?

'Senin bana göre konumun, Harun'un Musa'ya göre konumu gibidir. Ancak benden sonra peygamber yoktur.

Ali bendendir, ben de Ali'denim.

Ben kimin mevlası isem Ali de onun mevlasıdır.

Ali hak ile beraberdir.

Ali Kur'an ile beraberdir.

Ali bendendir, ben de ondanım; benden sonra her müminin velisidir."

Yüce Allah: 'De ki: Ben bu tebliğime karşılık sizden, Ehl-i Beyt'ime sevgi dışında hiçbir ücret istemiyorum' (Şura 23)

İbn Abbas'tan nakledilen rivayette, ayet indikten sonra sahabenin: 'Ey Allah'ın Resulü! Sevgilerini üzerimize farz kıldığı yakınların kimlerdir' diye sorduğu, Hz. Peygamber'in de: 'Ali, Fâtıma ve onların iki oğludur'.

İşte o Ali diyor ki: 'Resulullah bana bin kapı öğretti; her kapıdan da bin kapı açıldı… Resulullah bana bir şey öğretmedi ki onu unutmuş olayım."

Nehcü'l-Belâğa'nın 176. Hutbesi

Bu hutbesinde İmam Ali'ye (a.s.) Kur'an'ın rehberliği, nefis terbiyesi, dilin korunması, güzel ahlak, zulüm, kul hakkı, helal-haram ve bidatlerden sakınma konularını bir bir anlatıyor. Bende bu hutbeyi maddelendirerek sizlerle paylaşmak istiyorum:

1. Allah'ın açıkladığı gerçeklerden faydalanın.

2. Allah'ın öğütlerini dikkate alın ve nasihatlerini kabul edin.

3. Allah insanlara mazeret bırakmayacak şekilde deliller sunmuştur.

4. Allah, hoşnut olduğu ve hoşnut olmadığı davranışları insanlara bildirmiştir.

5. Emirlerin amacı Allah'a itaati, yasakların amacı ise günahtan uzak durmayı sağlamaktır.

6. Cennet, insanın nefsine ağır gelen zorluklarla kuşatılmıştır.

7. Cehennem ise nefsin hoşuna giden arzularla çevrilmiştir.

8. Allah'a itaat, insanın her zaman hoşuna gitmeyebilir.

9. Günah ve isyan çoğu zaman insana cazip ve zevkli gösterilebilir.

10. İnsan nefsinin arzularına karşı mücadele etmelidir.

11. Nefsin heveslerini kökünden sökmek kolay değildir.

12. Nefis insanı sürekli günaha ve aşırı arzulara sürükleyebilir.

13. Mümin, kendisini sürekli sorgulamalıdır.

14. İnsan yaptığı iyilikleri yeterli görmemeli, daha fazlasını yapmaya çalışmalıdır.

15. Dünya hayatının geçici olduğu unutulmamalıdır.

16. İnsan, kendisinden önce yaşayıp ölenlerin akıbetinden ibret almalıdır.

17. Kur'an, insanı aldatmayan gerçek bir nasihatçidir.

18. Kur'an insanı saptırmaz; doğru yola yöneltir.

19. Kur'an'la yaşayan kişinin hidayeti ve doğru anlayışı artar.

20. Kur'an, insanın manevi hastalıklarına şifa araması gereken temel kaynaktır.

21. Küfür, nifak, azgınlık ve sapıklık gibi hastalıklara karşı Kur'an rehberdir.

22. Kur'an maddi çıkar elde etmek için kullanılmamalıdır.

23. Allah'a yönelirken Kur'an'ın rehberliğinden yararlanılmalıdır.

24. Kur'an kıyamet gününde insan lehine şahitlik edebileceği gibi aleyhinde de şahitlik edebilir.

25. İnsan, Kur'an'ı yalnızca okumakla yetinmemeli, onun hükümlerini hayatına taşımaya çalışmalıdır.

26. Kişi kendi düşüncelerini ve arzularını hakikatin ölçüsü olarak görmemelidir.

27. Hak ile batıl arasında tercih yaparken Kur'an'ın gösterdiği ölçüler esas alınmalıdır.

28. Hayatın sonunun ölüm olduğunu bilerek insan kendisini hesaba hazırlamalıdır.

29. Sabır, takva ve kararlılık müminin temel özellikleri arasında olmalıdır.

30. Allah'a "Rabbimiz Allah'tır" diyerek iman eden kişi, bu sözün gereğini hayatında göstermelidir.

31. Doğru yolda sebat etmek, yalnızca inanmak kadar önemlidir.

32. Dinde keyfî değişiklikler yapmak ve bidatler ortaya çıkarmaktan sakınılmalıdır.

33. Güzel ahlak korunmalı ve zamanla çıkar uğruna değiştirilmemelidir.

34. İnsan özellikle diline sahip çıkmalıdır.

35. Mümin konuşmadan önce sözünün hayır mı şer mi olduğunu düşünür.

36. İnsanların canlarına, mallarına ve namuslarına zarar vermekten kaçınmak gerekir.

37. Helal ve haram konusunda insanların çıkarları değil, Allah'ın koyduğu ölçüler esas alınmalıdır.

38. Zulüm, özellikle insanlar arasındaki hak ihlalleri ve kul hakkı, son derece ağır bir sorumluluktur.

39. Hakta birleşmek, batılda dağınık halde bulunmaktan daha değerlidir.

40. En büyük mutluluklardan biri, başkalarının ayıplarını araştırmak yerine kendi kusurlarıyla meşgul olmak ve insanların kendisinden zarar görmediği bir insan olmaktır.

Hutbenin son bölümü aynen şöyle:

"Bilin ki zulüm üç kısımdır: Bağışlanmayan zulüm, (cezası) terk edilmeyen zulüm ve bir de bağışlanan ve sorulmayan zulüm. Bağışlanmayan zulüm, Allah'a şirk koşmaktır. Yüce Allah: "Allah kendisine şirk koşulmasını kesinlikle bağışlamaz"(Nisa: 48) buyurmuştur. Bağışlanan zulüm, bazı küçük günahlarla kulun kendisine yaptıklarıdır.

Terk edilmeyip cezalandırılan zulüm ise, kulların birbirine zulmüdür. Burada kısas çok şiddetlidir; bıçakla yaralamak veya kamçıyla vurmak gibi değildir. Bunlar onun yanında ne kadar küçük kalır! Allah'ın dininde renkten renge girip kaypaklık etmeyin.

Hakta birleşip cemaat olarak yaptığınız ve hoşlanmadığınız şey, batılda birbirinizden ayrı olarak yaptığınız ve sevdiğiniz şeyden hayırlıdır. Münezzeh olan Allah ayrılığa düşen hiç bir kavme geçmişte bir hayır vermediği gibi, şimdi de vermez.

Ey insanlar! Ne mutlu o kişiye ki kendi ayıbı, insanların ayıplarını görmekten kendisini alıkoyar. Evinde oturup rızkını yiyen, Rabbine itaat ve kullukla meşgul olan, hatalarına ağlayan, kendisiyle meşgul olan ve halkın kendisinden rahat olduğu kişiye ne mutlu!"