Hz. Peygamberin kırbacı ve BOP'taki kul hakkı

Amerika'nın Büyük Ortadoğu Projesi'nde (BOP) görev üstlenen İslamcılar, 21. yüzyılı Deccalizm çağına dönüştürdü.Yerden bereket, göklerden rahmet kesildi. İslam hanelerinden ve gönüllerden huzur çekildi. Vicdanlardan adalet ölçüsü, kalplerden ise Allah korkusu ve kul hakkı endişesi kayboldu.Sohbetler yalanla, mideler haramla doldu.Hz. Peygamber'in "Muhammed'in canı (kudret) elinde olan (Allah)a yemin ederim ki, Allah katında bir Mü'min'in kanı, malı ve izzetinin kutsallığı, hiç şüphesiz senin yüceliğinden daha büyüktür ey Beytullah!" (İbn Mace, Sünen, Fiten 28/3932) buyruğu ve ölçüsü, gök kubbenin ebedi mihenk taşı olarak dururken; BOP ekseninde mü'minlerin canı, malı ve onuru İslamcıların maharetiyle ve ihtirasları uğruna yok ediliyor.Masum milyonların kul hakkını kim, nasıl ödeyecek?!Yüce Allah "Hiçbir peygambere (bile) millet-devlet malına el uzatmak (gulul) ve hıyanet asla yaraşmaz" (Âl-i İmran 161) buyururken; BOP'un türeme ikinci peygamberleri, saray beslemesi allamelerin uydurduğu "yolsuzluk hırsızlık değildir" fetvalarıyla millet malını ve yetimlerin haklarını da kendileri için ganimet addediyorlar. 21. yüzyılı, Deccalizm çağına dönüştüren bu türden yaygın fitnelerdir.Allah'a yemin olsun ki, kişi, peygamber bile olsa, en basit kul hakkını dahi ihlal etme yetkisi yoktur.Kul hakkının ne demek olduğunu, Peygamberlerin şahı Hz. Muhammed'in (s.a.a) şu örnek tavrından görelim, dilerseniz:Nasr Suresi indiğinde, Hz. Peygamber (s.a.a), "Sanki kendimin ölüm haberini almış bulunuyor" buyurdu. Vahiy meleği Hz. Cebrail "Âhiret senin için dünyadan daha hayırlıdır; Rabbin sana ihsan edecek, sen de razı olacaksın" (Duhâ Suresi 4-5) ayetini indirdi.Bunun üzerine Hz. Peygamber (s.a.a), Bilal'e toplanma çağrısı yapmasını emretti, ashabını mescide topladı. Minbere çıktı. Kalpleri ürperten ve insanları ağlatan bir hutbe irad etti. Hutbede, cemaate kendisinin nasıl bir peygamber olduğunu sordu. Sahabe, O'nun, hikmet ve güzel öğüt ile Rabbinin yoluna davette müşfik bir baba gibi peygamberlik görevini yerine getirdiğine dair şehadette bulundular. Hz. Peygamber şöyle buyurdu: "Ey Müslümanlar! Allah ve sizin üzerinizdeki hakkım için; her kim benden bir zulüm görmüş ise, kalksın; kısas ile benden kul hakkını alsın." Hiç kimse ayağa kalkmadı. Peygamberimiz, iki-üç kere talebini yineledi.Üçüncüsünde "Her kim benden bir zulüm görmüş ise, kıyamet gününde kısaslaşmadan önce, gelsin şimdi hakkını alsın" buyurunca; Ukkâşe (r.a) adında yaşlı bir Müslüman ayağa kalktı. Cemaati yararak ilerledi, Peygamberimizin önüne geldi ve şöyle dedi:"Anam-babam sana feda olsun. Bu kadar üstelemeseydin, böyle bir şeyden dolayı ortaya çıkmazdım? Bir savaşta beraberdik. Allah, fetih nasip etmişti. Dönüş yolunda, bineklerimiz kafa kafaya gelmişti. Devemden inmiş, (arada sıkışan) uyluğunu öpmek için sana yaklaşmıştım. Sen ise elindeki değnekle göğsüme vurmuştun. Bana kasten mi vurdun, yoksa niyetin devene vurmak mı idi; bilmiyorum."Hz. Peygamber "Kasten vurmuş olmaktan Allah'a sığınırım ey Ukkâşe... hemen Fatıma'ya git Ey Bilal, 'Memşûk' adlı değneğimi bana getir!" buyurdu. Hz. Bilal (r.a), eli alnında "(Allahım) bu peygamber! Kendine kısas istiyor" diye mırıldanarak mescitten çıktı. Hz. Fatma'nın kapısını çaldı, kırbacı istedi. Hz. Fatıma(r.a), "Babam kırbacı ne yapacak, Hac mevsimi değil, ortada bir sefer de yok" deyince; Bilal (r.a), "Ey Fatıma, durumdan haberin yok herhalde; o sanki dünyadan ayrılıyor. Kul hakları için kendine kısas uygulatıyor."Hz. Fatma şöyle buyurdu: "Ey Bilal! Kimmiş bu nefsini temize çıkarıp, Resulullaha kısas uygulamaya kalkan adam! Hasan ve Hüseyin'e git, bu adamın önüne geçsinler. Adam eğer kısas yapacaksa onlara yapsın; Resulullah'a kısas yapmasını engellesinler."Bilal mescide geldi, kırbacı Hz. Peygambere uzattı. Hz. Peygamber de, Ukkâşe'ye verdi.* * *Ali b. Ebi Talib (r.a) ayağa kalktı: "Ey Ukkâşe! Ben hayatımı Resulullah'a adadım. Nefsim, asla O'nun kısasa uğramasına razı olmaz. İşte sırtım ve göğsüm; gel kısası bana uygula. Hatta yüz değnek vur; ama Resulullah'a elini kaldırma."Hz. Peygamber, Hz. Ali'ye, "Otur ey Ali! Allah senin yüceliğini ve niyetini çok iyi bilmektedir" buyurdu.Hasan ve Hüseyin de aynı arzuyla ayağa kalktılar, Rasulullah, benzer cevapla onları da oturttu. Ardından "Ey Ukkâşe! Vuracaksan vur" diye emretti. Ukkâşe, "Ya resulullah! Sen bana vurduğunda bedenim çıplaktı" deyince; Hz. Peygamber vücudunu açtı. Müslümanlar hıçkırarak ağlamaya başladılar. Ukkâşe, Resulullah'ın göğsüne baktı, kendini tutamadı ve kapaklandı. Resulullahın göğsünü öperek şöyle diyordu: "Anam-babam sana feda olsun, hangi can senden kısas almaya güç yetirir ki!" Hz. Peygamber ona, "Ya affedersin, ya da kısas uygularsın" buyurunca; Hz. Ukkâşe "Kıyamet günü Allah'ın beni affetmesi dileğiyle, kısastan vaz geçtim" dedi. Bunun üzerine Rasulullah (s.a.a) "Cennetteki arkadaşımı görmek isteyen, bu yaşlı adama baksın" buyurdu (Taberânî, Mu'cemu'l-Kebîr, 3/53-61, H. No: 2676, Kahire-1983, 2. baskı ; Ali'yyu'l-Kari, Şerhu'ş-Şifa, 2/ 364-365, Daru'l-Kutubi'l-İlmiyye, Beyrut-2001, 1. bask).