Hz. Peygamberin kutlu doğumu

Mevlid Kandili dolayısıyla başladığımız konuya kaldığımız yerden devam ediyoruz.Habibullah (s.a.a.), Mekke'de, Rebiülevvel ayının on ikinci pazartesi gecesi sabaha karşı dünyaya gelmiştir (M. 570). Böylece, Hz. Âdem'den beri devam edegelen "peygamberlik nuru" sahibini bulmuş oldu. Babası Abdullah, Peygamberin doğumundan iki ay önce vefat etmiştir. Annesi Vehb kızı Âmine, doğumda diğer kadınlar gibi eziyet çekmemiş, hatta ağırlık bile hissetmemiştir. Hamileyken, bir gece rüyasında, tanımadığı bir kimse gelip; "Sen, âlemlerin hayırlısına hamilesin; doğduğunda adını Muhammed koy" diye ikazda bulunmuş; doğum anında da heybetli bir ses duyarak irkilmiştir. Beyaz bir kuş, kanadıyla Hz. Amine'nin arkasını sıvazlamış, kendisine beyaz bir kâse içinde şerbet sunmuşlardır. Şerbeti içtiğinde, her yanını bir nur kaplamış ve Hz. Muhammed dünyaya gelmiştir. Annesi; "Etrafımda birçok hatun toplandı. Ne zaman ki Muhammed vücuda geldi; baktım, mübarek başını secdeye koydu; ellerini kaldırdı, duada bulundu" şeklinde anlatıyor. Hz. Muhammed (s.a.a.) sünnetli doğmuştur. Doğduğunda sırtında ve omuzlarında peygamberlik mührü vardı. O'nu meleklerin yıkadığını, kaynaklar bize bildirmektedir. (Prof. Dr. Haydar Baş, Rahmetenli'l?Âlemin, c.1, s.85). ? Resûlullah (s.a.a.) doğduğu gece, yeryüzündeki birçok put düşüp kırılmıştır. ? İran hükümdarı Kisra, kemerli bir saray yaptırmıştı. On dört kulesi vardı. O gece, kulelerin bütün şerefeleri yıkıldı. ? Kisra, Dicle kenarında da büyük bir bina yaptırmıştı. Resûlullah (s.a.a.) doğduğu gece Dicle nehri taştı, binayı yerle bir etti. ? Mecusilerin asırlardan beri yanan ateşleri yine Resûlullah'ın (s.a.a.) doğduğu gece sönmüştür. (Prof. Dr. Haydar Baş, Rahmetenli'l?Âlemin, c.1, s.87).Resûlullah (s.a.a.) Efendimizin hayatını öğrenmenin gerekliliğini anlatan bir yazıyı Prof. Dr. Haydar Baş'ın kaleminden alıntı yaparak aktarıyorum: "Hz. Peygamber'in hayatının incelenmesindeki gaye, sadece İslam tarihinin belli bir devresine ışık tutmak değildir. Bilakis, Saadet Asrı'nın nuruyla, yaşanan zamanı ve gelecek çağları aydınlatmaktır. İnsanımızın gönül ve düşünen dünyasına, İslam'ı, yaşanan bir hakikat olarak sunmak; hayatın her safhasında bulduğumuz, gördüğümüz örnek insan Allah Resûlü'nü canlı bir hikmet yumağı ve ölçüler menbaı hâlinde takdim etmek elbette bir zarurettir. Zira İslam, birçok dönemde, yaşanan bir gerçek olmaktan çıkarılmaya çalışılmış; sadece üzerinde konuşulan, tartışılan, araştırmalara konu olan değerler hazinesi olmaya terk edilmiş, insanlığımızla olan bağı koparılmak istenmiştir. İnsan ile İslam'ın arasının açılması için çok ciddi planlar yapılmış ve yapılmaktadır. Neticede; 'inandım' dediği hâlde, inançlarından haberdar olmayan; Rabbini sevdiğini iddia ettiği hâlde O'na yönelmeyen; dini dava edindiğini ilan ettiği hâlde canıyla, malıyla, hizmet ve gayretiyle ona sahip çıkmayan, ihmal, tembellik ve güvensizlik belasından kurtulamayan bir nesil gündeme getirilmek istenmektedir. Halbuki İslam'a, mü'min sahip çıkar. Namazı, mü'min kılar. Kâbe'ye, Müslüman yüz sürer. Zikre, ibadete, taate, hayra, kardeşliğe ancak, 'inandım' diyen insan koşar. Hak adına çile ve meşakkatlere ancak Müslüman göğüs gerer. Dün böyleydi, bugün ve yarın da böyle olması kaçınılmazdır. Zira inanmayandan dine sahip çıkması, namaz kılması, oruç tutması, zikretmesi, Hak rızası için çeşitli fedakârlıklara katlanması istenmez. İşte Asr?ı Saadet, bu sahiplenmede bize, 'inandım' diyen herkese ayna olmakta, müşahhas örnekler sunmaktadır. Nitekim, Kur'an?ı Kerim, 'Sizin için, Allah'ı ve ahiret gününü arzu edenler ve çok zikredenler için, Allah Resûlü'nde en güzel örnek vardır' ölçüsünü getirir. Bu örnek, bazen kat'i bir emirdir, bazen tavsiyedir, bazen hikmet ve uyarıcı bir ibrettir.(Devamı yarın?)