Hz. Zeyneb'in Yezid'in sarayındaki konuşması-2

Hz. Zeyneb (s.a.), Yezid'e karşı sözlerine şu şekilde devam etti:
"Ey Yezid! Allah'a and olsun ki derini, etini ve kulağını kapadın. Allah'ın Resûlü, evlatları ve ailesi Hakkın lutuf ve rahmeti sayesinde yerlerini alacakları gün, sen daha çok rüsva olarak onların önünde duracaksın. O gün öyle bir gündür ki, Allah vaadini uygulayacaktır ve her birisi bir köşede kan içinde uyuyan bu zulme uğramışları bir araya getirecektir. O'nun kendisi buyuruyor ki: 'Allah yolunda öldürülenlerin ölü olduğunu sanmayın, hayır onlar canlıdırlar ve Rablerinin nimetlerinden yararlanıyorlar.' Ama seni bu şekilde haksızca Müslümanların boynuna bindiren adam (Muaviye) o günkü davacının Muhammed (s.a.v.), hâkimin ise Allah ve işlediğin cinayetlerin tanığı ellerin ve ayakların olduğu mahkemede hanginiz daha bedbaht ve daha korumasız olduğunu göreceksiniz!
Yezid! Ey Allah'ın düşmanı! Allah'a and olsun ki sen benim gözümde kınamama değmeyecek kadar değersiz ve tahkir edemeyeceğim kadar küçüksün. Ama ne yapayım ki yaş gözlerde tomurcuklanmış, ah göğüste alevleniyor. Hüseyin öldürüldükten sonra, şeytanın hizbi Müslümanların Beytü'l-malından mükâfat almak için Peygamber ailesinin saygınlığını çiğneyerek bizi Kûfe'den akılsızlar hizbinin sarayına getirdikten sonra, bu cellatların elleri kanımıza bulaşıp ağızları etimizin parçaları ile dolduktan sonra, yırtıcı kuşlar o temiz gövdelerin etrafında uluduktan sonra, seni kınamak hangi derde derman olur.
Eğer bizi öldürmekle, esir etmekle bir yarar sağladığını sanıyorsan, pek yakında yarar sandığın şeylerin zarardan başka bir şey olmadığını göreceksin. O gün sen Ziyad oğlunu yardıma çağıracaksın. Ziyad oğlu da senden yardım isteyecek. Sen ve izleyicilerin Allah'ın adalet ölçüsü önünde toplanacaksınız. O gün Muaviye'nin senin için hazırladığı en iyi yol azığının Peygamber evlatlarını öldürmek olduğunu göreceksin.
Yemin ederim ki ben, Allah'tan başkasından korkmuyorum ve O'ndan başkasına da şikâyette bulunmuyorum. Her ne istiyorsan yap! Tüm hileleri kullan! Tüm düşmanlığını göster! Allah'a and olsun ki, eteğine vurulan bu alçaklık lekesi hiçbir şekilde temizlenmeyecektir. Allah'a hamd olsun ki, cennet gençlerinin efendilerinin işine saadetle son verdi ve cenneti onlara vacip kıldı. Allah'tan istiyorum ki onların rütbesini daha da yüceltsin, onlara olan rahmetini daha da artırsın. Çünkü O, güçlü bir koruyucu ve yardımcıdır." (Belagatü'n-Nisa, İbn Ebi Tayfur, s.12-13).
Hz. Zeyneb'in yüreğinin derinliklerinde gelen ve takvadan kaynaklanan bu sözleri, tüm sarayı ölümcül bir sessizliğe boğdu. Yezid melun huzurda bulunanların yüzlerindeki memnuniyetsizlik belirtilerini müşahede etti. "Allah Mercane'nin oğlunu (İbn-i Ziyad'ı) öldürsün, Ben, Hüseyin'in öldürülmesine razı değildim" deme mecburiyetinde kaldı. (Kıyam-ı Hüseyn, Dr. S. Cafer Şehidi, s.187-189).