İmam Ali (a.s) şeytana uyanları kınama hususunda şöyle buyurmuştur: "İşlerinde şeytanı ölçü aldılar, şeytan da onları ortaklar edindi. Şeytan gönüllerinde yuva yaptı, yumurtladı, civciv çıkardı, onları kendi eteğinde terbiye etti, büyüttü.
Böylece onların gözleriyle baktı, dilleriyle söyledi. Onları hatalar merkebine bindirdi, onlara kötülükleri süsleyip güzel gösterdi. Sonunda işleri, güç ve saltanatında şeytanla ortak olanın ve onun diliyle bâtıl söz söyleyenin işine benzedi." (Nehc'ul Belağa, 7. Hutbe).

İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: "Adamın birisi tapınakta ibadet ediyordu. Birkaç kardeşi olan bir kadın için birtakım olaylar ortaya çıkınca kardeşleri o kadını bu abidin yanına getirdiler.
Abid vesveseye kapıldı ve o kadına el uzattı. Şeytan abidin yanına gelerek şöyle dedi: 'Onu öldür zira eğer kardeşleri anlarsa rezil olursun.' O abid insan o kadını öldürdü ve cesedini kefenledi. Kadının kardeşleri abidin yanına geldiler ve onu yakalayıp kendisiyle götürdüler.
Gittikleri bir sırada şeytan abidin yanına gelerek şöyle dedi: 'Bu ameli sana güzel gösteren bendim, şimdi bana secde et de seni kurtarayım.' Abid ona secde etti. 'İnsana, 'Küfret!' diyen şeytanın durumu gibidir' ayeti buna işarettir." (Durr'ul-Mensur, 8/116).

İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur: "Ey Allah'ın kulları! Allah'ın düşmanının (İblis'in) hastalığını size bulaştırması, çağrısıyla sizi tahrik etmesi, atlı ve yaya askerleriyle sizi kendine çekmesi konusunda uyanık olun. Ömrüme and olsun, sizi azaba düşürmek için korkunç yayını hazırladı.
Sizi pek şiddetli bir çekişmeye düşürdü. Yakın bir yerden sizi oklamaya koyuldu. İblis, 'Rabbim, beni azdırdığın için, onlara yeryüzünü süslü göstereceğim ve hepsini azdıracağım' demiştir.
Bu sözüyle karanlıkta uzak bir hedefi oklamış, doğru olmayan bir zanda bulunmuştur. Onu, gereksiz kıskançlık davasının oğulları, asabiyetçiliğin kardeşleri, kibir ve cahiliye meydanında at koşturanlar tasdik etmiştir." (Nehc'ul Belağa, 192. Hutbe).

İmam Sâdık (a.s), "And olsun ki İblis, onlar hakkındaki görüşünü doğru çıkardı..." ayeti hakkında şöyle buyurmuştur: "İblis öyle bir feryat etti ki tüm ifritler yanına gelerek şöyle dediler: 'Efendimiz! Bu feryat ne idi?' İblis şöyle dedi: 'Eyvahlar olsun size! Allah'a yemin olsun ki Allah benim sözümü Kur'an'da dile getirmiş ve ona (Peygamber'e) nazil buyurmuştur: 'And olsun ki İblis, onlar hakkındaki görüşünü doğru çıkardı.
İman edenlerden bir topluluk dışında hepsi ona uydular.' İblis sonra başını göğe kaldırarak şöyle dedi: 'İzzetine ve celaline and olsun ki o gurubu da (müminleri de) diğer topluluğa katacağım.' Allah Resûlü (s.a.a), 'Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla! Şüphesiz Senin kullarımın üzerinde hiçbir hakimiyetin yoktur' buyurdu." (Bihar, 63/256/125).