Said b. Târif rivayet eder: "Ebu Câfer (a.s.) buyurdu ki: Üç çeşit zulüm vardır. Biri Allah'ın affettiği zulüm, biri Allah'ın affetmediği zulüm ve diğeri de Allah'ın bırakmadığı zulümdür.

Allah'ın affetmediği zulüm, şirktir. Affettiği zulüm, kendisiyle Allah arasındaki muamelede kişinin kendisine zulmetmesidir, bırakmadığı zulüm ise, insanlar arasındaki ilişkilerde, ödeşmelerde işlenen zulümdür." 

Zürâre rivayet eder: "Ebu Câfer (Muhammed Bâkır) şöyle buyurdu:

"Herhangi bir zulmü işleyen bir kimse yoktur ki, Allah Azze ve Celle, ona bu zulmün cezasını, canından veya malından çektirmesin. Kendisi ile Allah arasındaki muamelelerde işlediği zulme gelince, tevbe ederse, Allah onu bağışlar." 

Zürâre rivayet eder: "Ebu Câfer (Muhammed Bâkır) buyurdu ki:

"Şeytan, mü'minlerin arasına düşmanlık tohumlarını ekip durur. Onlar dinlerinden dönmedikleri sürece bunu devam ettirir. Onlar, dinlerinden dönünce sırtı üstü uzanıp istirahate çekilir ve 'başardım' der.

Bizim iki dostumuzun arasını bulan kişiye Allah rahmet etsin. Ey mü'minler topluluğu, kaynaşın ve birbirinizi sevin." 

Ebu Ubeyde rivayet eder: "Ebu Câfer (Muhammed Bâkır) buyurdu ki:

"İmam Ali'nin (a.s.) kitabında şöyle yazar: Üç haslet vardır ki, bu hasletlere sahip olan kimse, vebâliyle karşılaşmadıkça ölmez. Zulüm, akrabalık bağlarını kesmek ve Allah'a karşı çıkarak yalan yere yemin etmek.

Sevabı en çabuk verilen ibadet akrabalık bağlarını gözetmektir. Bir kavim günahkâr olduğu halde akrabalık bağlarını gözettiği için malları çoğalır ve zenginleşirler. Yalan yere yemin etmek ve arkadaşlık bağlarını kesmek, diyarları halkından yoksun ve çorak bırakır. Akrabalar uzaklaşır, rahimler taşınır. Rahimlerin taşınması da neslin kesilmesi demektir." 

Ebu Bâsir rivayet eder: "Ebu Câfer buyurdu ki:

Resûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: Ey diliyle Müslüman olup kalbi ile Müslüman olmayan kimseler! Müslümanların gizli kusurlarını araştırmayın. Şüphesiz, kim, Müslümanların gizli kusurlarını araştırırsa, Allah da onun gizli kusurlarını araştırır. Allah kimin kusurlarını araştırırsa onu rezil eder." 

Câbir rivayet eder: Ebu Câfer (Muhammed Bâkır) buyurdu ki:

"Bir kimsenin küfrüne şahitlik eden hiç kimse yoktur ki, bu küfür isnadı ikisinden birisine dönmesin. Eğer hakkında şahitlik ettiği kişi gerçekten kâfirse doğru söylemiş olur. Şayet küfrüne şahitlik ettiği kimse mü'minse, bu küfür isnadı ona döner. Mü'mini ayıplamaktan sakının." 

Muhammed b. Müslim rivayet eder: "Ebu Câfer (Muhammed Bâkır Aleyhisselâm) şöyle buyurdu:

İnsanlarla bir arada yaşadığın zaman, eğer onların içindeki üstün el olmaya gücün yetiyorsa bunu yap." 

Ali b. Ukbe, râvilerinden biri aracılığıyla İmam Bâkır'dan (Aleyhisselâm) veya İmam Sâdık'tan (Aleyhisselâm) rivayet eder: "İnsanları terk etmek düşmanlık kazandırır." 

Ebu'l-Udeys rivayet eder: "Ebu Câfer (Muhammed Bâkır Aleyhisselâm) şöyle buyurdu:

"Ey Salih! Seni ağlatana tâbi ol; sana öğüt vermektedir. Seni güldürene tâbi olma; o seni uyutmaktadır. Topluca Allah'a döndürüleceksiniz, o zaman bileceksiniz." 

Ebu Bâsir rivayet eder:

"Ebu Câfer (Muhammed Bâkır Aleyhisselâm) şöyle buyurdu: Temim kabilesinden biri bedevî, Nebi'ye (sallallahu aleyhi ve âlihi) geldi ve 'bana öğüt ver' dedi.

Resûlullah'ın ona verdiği öğütlerden biri şuydu: İnsanlara sevgi göster, onlar da seni sevsinler." 

Muhammed b. Müslim rivayet eder: "Ebu Câfer (Muhammed Bâkır Aleyhisselâm) şöyle buyurdu:

Selman (Allah'ın rahmeti üzerine olsun) şöyle derdi: Allah'ın selâmını yayın. Çünkü Allah'ın selâmı zâlimlere ulaşmaz." 

Muhammed b. Kays rivayet eder: "Ebu Câfer (Muhammed Bâkır Aleyhisselâm) şöyle buyurdu: Şüphesiz, Allah Azze ve Celle selâmın yayılmasını sever." 

Zürâre rivayet eder; "Ebu Câfer (Muhammed Bâkır Aleyhisselâm) şöyle buyurdu:

Bir Yahudi, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve âlihi) yanına girdi. O sırada Aişe de Peygamberin yanındaydı.

Yahudi, 'Essamu aleykum (ölüm sizin üzerinize olsun)' dedi. Resûlullah, 'Aleykum (sizin üzerinize olsun)' diye karşılık verdi. Sonra bir başkası geldi, önceki gibi söyledi ve Resûlullah arkadaşına söylediği gibi karşılık verdi. Ardından diğer biri geldi, aynı sözü söyledi ve Resûlullah da iki arkadaşına verdiği karşılığın aynısını verdi.

Sonunda Aişe öfkelendi ve şöyle dedi: 'Ölüm, gazap ve lanet üzerinize olsun ey Yahudi topluluğu! Ey maymunların ve domuzların kardeşleri!'

Resûlullah ona dedi ki: 'Ey Aişe! Eğer utanmazlık, kabalık örnek olsaydı, kuşkusuz kötü bir örnek olurdu. Buna karşılık yumuşaklık neyin üzerine konulmuşsa mutlaka onu güzelleştirmiş ve neyin üzerinden kaldırılmışsa mutlaka onu çirkinleştirmiştir.'

Aişe dedi ki: 'Ya Resûlallah! Onların (sana) 'ölüm üzerine olsun' dediklerini duymadın mı?'

Dedi ki: 'Evet, duydum. Peki, sen de onlara, 'sizin üzerinize olsun' dediğimi duymadın mı? Bir Müslüman size selam verdiği zaman, 'selamun aleykum (selam üzerinize olsun)' deyin.

Bir kâfir size selam verdiği zaman, 'aleyke (senin üzerine olsun)'deyin." (Prof. Dr. Haydar Baş İmam Muhammed Bakır eserinden)