İzmir'de sabah

Güzel bir sabah İzmir'de, ekmek gazete almaya çıktım, bütün diğer günlerde olduğu gibi insanlar işlerine ulaşabilme telaşındalar. Dünyanın bir tarafında insanlar bombalanırken öte tarafında çok ayrı telaşlar var. Hepimiz kendimiz için yazılan kaderi yaşıyoruz.İnsanlar korku, açlık, canlardan ve mallardan eksiltme ile deneniyor, insanın bu ayetin manası karşısında, bu hakikat karşısında ağlayası geliyor, sabredenleri müjdele deniyor ayetin sonunda.Libya'da bir çok insan ülkesini terk etmek durumunda kaldı, terk ederken malından oldu, canından oldu. İnsan düşünüp de bir çıkar yol bulamıyor ağlamaktan gayrı? Her şeye rağmen hayat devam ediyor.Birbirimize güzellikle davranmalıyız, birbirimizi sevmeliyiz çünkü birbirimizi sevmedikçe kamil imana erişemiyoruz. Eğer birbirimize merhamet edersek Allah da bizlere merhamet edecektir. Bizler halimizi düzeltirsek Allah da bize karşı olan rahmetini arttıracaktır."Halimizi düzeltmek" birbirimize karşı daha anlayışlı, daha yumuşak olmak, bollukta ve darlıkta infak edebilmek, iffetimizi koruyabilmek, bize takılanlara "selam" deyip geçebilmek, kötülüğü iyilikle savabilmek kısacası kamil bir mümin olabilmek herhalde bizim ellerimizdedir. Bunların hepsini gerçekleştirebilmek hiç kolay değil, müfredatı oldukça yüklü bir eğitimden geçmeyi gerektiriyor. Bu eğitim ancak Tasavvufi eğitimdir. Biz kabul etsek de etmesek de halimizi düzeltmenin en kamil, en güzel yolu Tasavvuf ile haşır neşir olabilmektir.Eğer bizler nefislerimizi terbiye ve tezkiye etme gayretinde olursak Allah da başımızdaki belaları savacaktır diye inanıyoruz. İnsan olmak meğer ne ağır bir yükmüş, başı boş değiliz. İnsanlığın başa çıkamadığı dertleri var, düzelmeye önce kendimizden başlamalıyız, Allah nefislerimizi ıslah eylesin. Allah kendimizi bilmeyi, kendimizi fark etmeyi nasip eylesin.