Milli Ekonomi Modeli'nde geniş olarak izahını yaptığımız gibi, devletin gelir kaynakları sadece halktan alınan vergiler değildir.

Diğer sistemler, gerek kaynakların kıt olduğu yanlışından yola çıktıkları ve gerekse tek gelir kaynağı olarak vergileri kabul ettikleri için, sahip oldukları kaynakların ya farkına varmamış yada global odaklara devretmişlerdir.

Geride ise, hakları gasp edilmiş ve mutsuz bir çoğunluk kalmıştır. Bu devlet anlayışında devlet, vergi toplayarak yalnızca "alan el"dir.







Milli Devlet'te ise devlet, "alan el" değil, aldığından fazlasını "veren el"dir. "Baba devlet" anlayışını hayata geçirecek olan Sosyal Devlet/ Milli Devlet'te, insan ihtiyaçlarının karşılanmasında kaynakların sınırsız olduğu gerçeği ispatlandığı gibi, devletin tek gelir kaynağı olarak da vergiler görülmemektedir.

Devletin, üretimin karşılığı olan parayı basma hakkı olarak senyoraj gelirleri; değeri 3 katrilyon dolar olarak tespit edilen yeraltı kaynaklarımızın devlet–millet ortaklığı ile işletilmesinden elde edilecek gelir ve bunların yanında büyüyen ekonomilerden elde edilen artan vergiler devletlerin gelir kaynaklarıdır.

Aynı zamanda bütçe giderlerinde faiz ödemesi diye bir kalemin olmayacak olması hem devletleri bağımlı olmaktan kurtaracak hem de büyük bir kamburdan kurtardığı için adeta büyük bir kaynak daha elde etmiş olacaklardır.







Anlattığımız özellikleri toparlarsak, Milli Devlet'in tanımı şöyle yapılabilir: Tam bağımsızlık esasına dayalı, "kurumlar insan içindir" gerçeğinden hareketle millet egemenliğini ilke edinmiş, millete hizmeti gaye bilen, bireylerinin haklarını korumak ve hürriyetlerini temin etmek amacıyla yaptırım gücüne sahip bir tüzel kişiliktir.

Milli Ekonomi Modeli'nin toplum hayatına bir yansıması olan Sosyal Devlet/Milli Devlet modelimizde devlet, "baba rolü" üstlenmelidir. Özetlersek;







1– Devlet, halkın tamamını kucaklayan bir misyona sahip olmalı, baba sıfatını ifa etmelidir,

2– Toplumun her kesiminin önünü açmalı, imkan sunmalıdır,

3– Devlet, bağımsızlıktan doğan en tabii haklarından olan senyoraj hakkını kullanarak ülke içinde yeterli miktarda para bulunmasına imkan sağlamalıdır,

4– Devlet gereğinde piyasalara müdahale ederek hakem rolü üstlenmeli, piyasaların küresel güçlerin eline geçmesini engellemelidir,

5– İsteyen herkese proje mukabili faizsiz kredi vermeli ve bu şekilde paranın tekelleşmesinin önüne geçilmelidir,

6– Bu maksada yönelik olarak emisyon hacmi genişletilmeli, proje karşılığı üretim teşvik edilmelidir,

7– Devlet, millete ait olan yeraltı ve yerüstü kaynaklarını milletin kullanımına açmalıdır,

8– Devlet yatırım ve üretim için gerekli finansmanı, sıfır faizle kendi vatandaşına sağlamalıdır,

9– Devlet kendi üreticisine pazar sağlamalıdır, dış rekabete karşı korumalıdır,

10– Devlet, sanayiyi desteklemelidir,

11– Devlet, ileri teknoloji ve yüksek sermaye gerektiren sahalarda ve stratejik alanlarda üretici olarak piyasalara girmelidir,

12– Kâr amacı gütmeyen altyapı yatırımlarını devlet sağlamalıdır." (Prof. Dr. Haydar Baş Milli Ekonomi Modeli)