Münafıkların saltanatı

Geçmişte olduğu gibi günümüzde de Müslümanların en büyük sorunu Münafıkları tanıyamamalarıdır. Hâlbuki ayet ve hadislerde Münafıkların karakteri, hal ve hareketleri, duruşları çok açık olarak ifade edilmiştir. Bir diğer algılanmayan gerçek ise Münafıkların kâfirden de, müşrikten de, ateistten de yani İslam dışı her inanç sahibinden manen daha aşağı seviyede ve aşağılık olduğudur. Bizler ne hikmetse kâfirlerden bir saldırı, hıyanet, hakaret vs. gelirse hemen gerekeni yaparız. Ama aynı fiillerin bin katı münafıkların eliyle, diliyle sadır olur, bizler (Müslümanlar) hikmet arayışına gireriz. Münafıklar her daim haktan yana görünürler. Sözleri baldan tatlıdır. Dini bilgileri çok fazladır. Adeta sor, söyleyeyim, modundadırlar. Kur'an'ı senden, benden iyi okurlar. Giyimleri, oturmaları, kalkmaları, konuşmaları hep ayarlanmıştır. Böyle bir karaktere bürünülmenin gayesi Müslümanların manen güven ve takdirini kazanmaktır. Ve kazanmışlardır da? Bu tiplerin maddi sıkıntıları da yoktur. Zenginlik içindedirler. Manen güven elde edemedikleri yerde maddeyi devreye sokarlar. İşte bu şartlarda istedikleri tek şey güç ve iktidardır. Tarih bunu böyle yazdı. Bakın Emeviler'e! Mekke'nin fethiyle saltanatlarını kaybeden ve gizliden gizliye tekrar iktidar olmak için devlet içinde yuvalanmaya başlayan bu zihniyet sonunda Allah'ın tayin ettiği, Peygamberimizin ilan ettiği hak halife İmam Ali'ye karşı isyana giriştiler. O dört parmak işareti o günlerden kaldı.Bu zihniyet, Müslümanları karşı karşıya getirdi. Kaybettiler ama Münafıklıklarından vazgeçmediler. İmam Hasan ve diğer hak imamlar döneminde de aynı entrika ve oyunlara başvurdular. Dünyalık menfaatleri için Peygamberimizin incisi İmam Hasan'ı zehirlediler. İmam Hüseyin'i şehit ettiler. Devam eden yıllarda halkın güvenini kazanmak, tepkisini almamak için masum İmamlara bazen iltifat ediyor gibi gürünseler bile her daim zulmettiler. Bu zulüm devam ediyor?Bunun nedeni Münafıkların en büyük korkusunda gizlidir. Münafıkların en büyük korkusu güç ve iktidarlarını kaybetmek, zelil ve rezil olmaktır. Hâlbuki bu hali yani dünya ve ahirette zelil ve rezil olmayı hem de bile bile bizzat kendileri kabul etmiştir. Münafıkların bir diğer özellikleri ise güçlerini, iktidarlarını, deste deste paralarını, altınlarını vs. kaybetmemek, korumak için küfürle işbirliği yaparlar. Kâfirlerle dost olurlar. Bu dostluklarını meşrulaştırmak için besledikleri saray âlimleri (bugünkü tarifle köşesi olan fıkıhçılar) dinden hükümler çıkarırlar. Kazandıkları başarıları, "ben yaptım, başkası yapamazdı" diye anlatırlar. Başaramadıkları zaman 'kader'i öne atarlar. Kendi hayat ve malları için her türlü tedbiri alırlar. Ama tabii afetlerde veya kazalarda takdiri ilahi mantığıyla teslimiyet dersi vermeye kalkarlar. Geçen haftalarda ülkemizde meydana gelen maden kazasına, "takdiri ilahi" mantığıyla yorum yapıp, sorumluluktan kaçanlara, Muhterem Hocam Haydar Baş'ın, İmam Ali (a.s) döneminden verdiği şu örnek, ne demek istediğimi özetleyecektir?"Sıffin Savaşında Hz. Peygamber'in, "Seni asi bir grup öldürecektir" dediği Ammar b.Yasir şehit edilmiştir.Hz. Ammar'ın öldürülmesi Şamlılar arasında büyük etki yarattı. Abdullah b. Amr, Muaviye'ye gelerek, "Resûlullah'ın (sav) hakkında, 'seni asi bir grup öldürecektir' buyurduğu kişiyi öldürdük" dedi.Muaviye, Hz. Peygamber'in hadisini duymasına rağmen Abdullah b. Amr'a şu cevabı vermiştir: "Sus, onu biz mi öldürdük? Onu Ali ve arkadaşları öldürdü. Onu buraya getirdiler ve kılıçlarımızın önüne attılar" (Müsned-i Ahmed, c.2, sayfa 207; Musannef, Abdurrezzak, c.2, sayfa 206)Kurtubi'nin rivayetine göre, Hz. Ali bu bahaneyi duyunca: "Buna göre, Hamza'yı da Resûlullah (sav) öldürdü. Çünkü O'nu savaşa O götürmüştü" (İkd'ul Ferid, c.4, sayfa 343) demişti.Muaviye'nin yaptıklarının vebalini başkalarında arayan ve kendini hatasız gören bu ruh hali karşısında Hz. Ali'nin ona cevabı biz Müslümanlara ibretlik bir örnektir." (29 Mayıs Yeni Mesaj)