Ne kendimizi, ne dinimizi ne de Peygamberimizi tanıyoruz!

Şu hayatta çok şeyi merak ederiz. Birçok şeyin de mahiyetini araştırırız. Hele mevzu maddiyat olunca her şeyimizle seferber olur, ona odaklanırız. Kazanmak veya kaybetmemek için her şeyi yaparız.

Diğer taraftan ise hiç kendimizi merak etmeyiz. "Sahi ben kimim, nereden geldim, niçin geldim, ne yapıyorum ve nereye gideceğim" gibi soruları hiç merak ettik mi, ettiniz mi?

Aynı şekilde ölüm gerçeğini ve bir gün mutlaka bu gerçekle yüzleşeceğimizi biliriz. Ama sonrasını soru şıkkı ile "neden ölüm var, neden ölüyorum, ölüm bir son mudur, yoksa sonsuzluğun başlangıcı mı" gibi soruların cevabını da merak etmeyiz.

Bir başka gerçek ise 'her şeyi bilirim' anlayışında oluşumuzdur. Ama inandığımız dini, Peygamberini, Kitabını bile bilmiyor oluşumuzdur. 

İtiraf edelim! Ne kendimizi tanıyoruz, ne Yüce Yaratıcımızı, ne dinimizi, ne de Peygamberimizi. İşte böylesi bir boşluk ortamında birilerinin anlattıklarını din, tavsiyelerini farz gibi algılıyor, ona göre bir inanç ve hayat şekli geliştirip yaşıyoruz.

Bugün maneviyattan ekonomiye kadar bütün sahalardaki çöküşümüzün ve de emperyalistlerin, müşriklerin peşinden koşuşumuzun, onların isteklerini emir telakki etmemizin sebebi bu cehaletimiz ve bu cehaletten faydalanan din ve dünya tacirlerinin peşinden koşuşumuzdur.

Oysa kendini bilen, neden yaratıldığının mahiyetinde olan ve de sonucu düşünen Müslüman ve Müslümanlar böylesine aciz, böylesine çaresiz, böylesine savruk bir hale düşerler miydi?

Peygamberimizi bile tanımıyoruz

Tanıyor muyuz? Doğum yılı, doğduğu yer, anne-baba isimlerini bilmek tanımak mıdır?

Hele Sevgili Peygamberimizi (s.a.a.v) şalvar, cübbe, asa, sakala sığdırmaya çalışanlara isyanım var. 

Hele 'çobanlık peygamber mesleğidir' diyenler yok mu! Cehalet tüccarları bunlar. 

Çobanlık bir meslektir ama Peygamberimizin mesleği değildir. Evet, Peygamberimiz çocukken o dönem ki birçok çocuk gibi çobanlık yapmıştır. 

Ama 12 yaşında bugünkü tabirle uluslararası ticaret kervanına katılmış, 25 yaşında o dönemin en büyük iş insanlarında Hz. Hatice (r.a) Annemizin ticaret işlerini yine bugünkü tabirle holdingi yönetiyordu.

Yani Peygamberimiz, 'iyi bir ekonomist' değildi. Adam gibi emin bir ekonomistti.

Peygamberimiz en donanımlı, kabiliyetli devlet başkanıydı.  

Peygamberimiz taktik ve stratejik ve de cesaret olarak en büyük ordu komutanıydı. 

Peygamber Efendimiz en mükemmel eş, en mükemmel aile babasıydı. Kısaca şerefli mâhluk olan insana ait ne kadar mükemmel vasıf var ise hepsi Allah Resulünde hayat bulmuştu. 

Nereden biliyorum? Çünkü Peygamberimiz (s.a.a.) "Beni Rabbim terbiye etti ve en güzel şekilde terbiye etti' buyurmuştur. Yüce Allah'ın terbiye ettiğinde kusur olabilir mi? Asla!

İşte o mükemmel insanı biraz merak edip, tanıyabilseydik millet ve ümmet olarak bu zillete düşmezdik.

Emperyalistler bir papazın fikirleri çerçevesinde bir ekonomi anlayışı (kapitalizm) geliştirmişler ve dünyayı sömürüyorlar.

Borç, faiz, enflasyon, asgari ücret vs. ana gündemimiz. Bu kadar din adına ahkâm kesenler ve dini kimlikle siyaset yapanlar, Allah Resulü nasıl bir ekonomi anlayışına sahipti, faizi nasıl bitirdi, faizsiz bir ekonomi sistemini nasıl kurdu, maliye politikaları nasıldı, diye anlattıklarını gördünüz, duydunuz mu?

Gıda savaşları başlığı dünyanın gündeminde. Bahsettiğim anlayışlar Efendimizin tarım ve hayvancılık uygulamalarını, toprak reformlarını neden anlatmıyorlar?

Aile kavramımız zedelendi, terbiye, eğitim sistemi çöktü. Ama hiç kimse Peygamberimizin önderliğine müracaat gereği hissetmiyor.

Birileri imanlarını sakal uzunluğuna endekslemiş, bir diğerleri kadın üzerinden iman ispatına kalkışmış, bunlara bakanlar dinden uzaklaşmış, toplumun önüne geçenler, "Biz, Allah'tan başka güç ve kudret tanımıyoruz" dedikten sonra ABD kapısında dilenciliğe devam ederken, koltuklarını korumak için ABD-Rusya arasında mekik dokumaya devam ediyorlar.

İşte bu zillete, bu cehalete, bu geri kalmışlığa, bu sömürüye dur, demek için Merhum Prof. Dr. Haydar Baş Hocamız Kuran ışığı ve Peygamberimizin her alandaki uygulamalarını günümüz kavramlarıyla ortaya koyduğu Milli Ekonomi Modeli ve Sosyal Devlet-Milli Devlet projelerini insanımızın ve insanlığın önüne koydu.

İman etmeyenler o model ve projeleri aldı, uyguluyor. Bizimkiler ise hala Papaz Malthus'un fikirlerinden çözüm bekliyor.

Umudumuz hep vardır

Prof. Dr. Haydar Baş Hocamız belki, aramızda değil. Ama fikirleri burada. En önemlisi ise daha ilk gün; "Ben, Hüseyin Baş. Ömrünü davasına adamış, hiçbir menfaat beklemeden hayatını insanlığın hizmetine sunmuş, kâinatın merkezine insanı koymuş ve o insanın ne olduğunu en mükemmel şekilde tarif etmiş bir fikir insanının, bir ilim insanının ve bir gönül insanının evladıyım…

Onurla ve gururla söylüyorum: Ben Haydar Baş'ın oğluyum. Hayatımın en gurur verici anını yaşıyorum. Özlenen ve beklenen genç olmak için, bu çökük harabeyi yükseltmek için bugün karşınızdayım…

Birlik, beraberlik ve bağımsızlık meşalesini yakana söz olsun. Biz o birliği, beraberliği ve bağımsızlığı sağlamak için son nefesimize kadar mücadele edeceğiz…

Fakirliğin suç sayıldığı günlerin gelmesi için Milli Ekonomi Modeli'ni tüm dünyadahakim kılmak için yola çıktık…

Ölümsüzlük diyarından bir el üzerimizde artık. Fikriyle, zikriyle, mücadelesiyle bize örnek olan o sonsuzluk âlemine layık olduğumuzu gösterme günüdür bugün…

Bizim var bi hayalimiz. Hayalimiz, 'Tüm ümidim gençliktedir' diyen Atatürk'ün hayalidir. Birlik, beraberlik, kardeşlik içinde birbirini anlayabilenlerin yaşadığı bir toprak hayalidir. Hayalimiz 'Fakirlik suç sayılacak' diyen Oğuz Kağan'ın hayalidir. 

Hayalimiz 'Devletin dini adalettir' diyen İmam Ali'nin hayalidir. Hayalimiz 'Bizim dönemimiz başladı' diyen Haydar Hoca'nın hayalidir" diyen BTP Lideri Hüseyin Baş'ı var oluşudur.