İmran bin Şahin, Irak büyüklerindendi; o Azududdevle ed-Deylemî hükümeti aleyhine kıyam etti. Azududdevle büyük bir çaba sarf ederek onu yakalamak istedi (ama muvaffak olamadı). İmran, Necef-i Eşref'e kaçtı. Orada tanınmayacak bir kıyafetle gizlice yaşamaya başladı.

İmran, Hz. Ali (a.s)'ın kabrinin kenarında sürekli dua ve namaz kılmakla meşguldü. Bir gün uykusunda Hz. Ali (a.s)'ı görür, ona şöyle buyurur:

"Ey İmran! Yarın Fenahseru (Azududdevle), ziyaret maksadıyla buraya gelecek, herkesi buradan dışarı çıkaracaklardır."

Daha sonra mutahhar kabrinin köşelerinden birine işaret ederek şöyle buyurdular: "Sen burada dur, onlar seni görmeyeceklerdir, Azududdevle ziyaretgâha girerek kabri ziyaret edip namaz kılacaktır. Daha sonra seni yakalamak için, Muhammed (s.a.a) ve Ehl-i Beyt'ini vasıta kılarak Allah'ın dergâhına dua ve münacat edecektir; işte o zaman onun yanına git ve de ki: 'Ey Şah! Dualarında, kendisini yakalamak için Muhammed ve Ehl-i Beyt'ine tevessül ederek Allah Teâlâ yakardığın şahıs kimdir?'

Fenahseru şöyle diyecek: 'O, halkımız arasında ihtilaf çıkaran, bizim kudretimizi kıran ve hükümetimiz aleyhine kıyam eden bir şahıstır.'

O zaman ona de ki: 'Eğer bir kimse onu yakalaman için sana yardımcı olursa ona ne mükâfat verirsin?'

O diyecek ki: 'Her ne istese vereceğim, hatta eğer benden onun affedilmesini bile istese onu affedeceğim.'

Bu sırada kendini ona tanıt; artık her ne istesen o kabul edecektir."

Şah, İmam Ali (a.s)'ın ziyaretine gelerek mezkûr duayı ettiğinde ona dedim ki: "Takip ettiğin ve yakalanması için aradığın İmran bin Şahin benim."

Azududdevle de; "Kim buraya gelmen için sana izin verdi ve durumu sana anlattı?" diye sordu.

Ben de cevaben dedim ki: "Mevlam Hz. Ali (a.s) rüyamda bana şöyle buyurdu: Yarın Fenahseru buraya gelecektir, onunla bu şekil konuş."

Azududdevle; "Emirü'l- Mü'minin Ali'nin hakkı hürmetine söyle bakalım, O, sana, 'Yarın Fenahseru buraya gelecektir' diye mi buyurdular."

Ben de, "Evet! And olsun Emirü'l-Mü'minin'in hakkına ki, o şekilde bana buyurdular" dedim.

Bunun üzerine Azududdevle, "Annem ve ebemden başka hiç kimse, benim ismimin Fenahseru olduğunu bilmiyordu!" dedi.

Şah orada onun suçlarını affedip onu vezirlik makamına atadı; ona vezirlik elbisesi getirmelerini emretti, kendisi de Kûfe'ye doğru hareket etti.

İmran, affedildiği takdirde, başı açık ve ayak yalın olarak Emirü'l-Mü'minin Ali (a.s)'ın ziyaretine gitmeyi adak etmişti.

Bu olayı nakleden Hasan Tahal el-Mikdadi şöyle diyor:

Benim dedem, Hz. Ali (a.s)'ın hareminin görevlilerindendi. Bir gece Hz. Ali (a.s)'ın ona rüyasında şöyle buyurduğunu anlattı: "Uykudan kalk, git bizim dostumuz (İmran bin Şahin) için haremin kapısını aç!"

Dedem uykudan kalkıp haremin kapısını açıyor ve bekliyor; (az sonra) bir adamın İmam'ın haremine doğru geldiğini görüyor. Hareme ulaştığında dedem ona; "Ey serverimiz" buyurun, diyor. İmran da; "Ben kimim?" diye soruyor.

Dedem cevaben; "Siz İmran bin Şahin'siniz" diyor.

İmran, "Ben İmran bin Şahin değilim" diyor.

Dedem de diyor ki: "Hayır siz İmran'sınız; şimdi Hz. Ali (a.s)'ı uykumda gördüm, bana; 'Kalk dostumuz için kapıyı aç' diye emrettiler."

İmran hayretle; "Allah aşkına böyle mi buyurdu?" diye soruyor.

Dedem de; "Evet! Allah'a and olsun ki böyle buyurdu" diyor.

İmran kendisini yere atarak haremin eşiğini öpüyor ve dedeme 60 dinar vermelerini emrediyor.

(Bihar, c.42, s.319).