Sünni kaynaklarda Hz. Ali-IV

(dünden devam)? 
Maide Sûresi, 55. ayet-i kerime:
Abdullah bin Selam'dan rivayet edildiğine göre, dedi ki:
Bir gün Hz. Bilal, öğlen namazı için ezan okudu, halk toplanıp namaza başladılar. Halktan biri rükûda, biri secdede iken, dilencinin biri mescide geçip bir şey istedi. O anda rükûda olan Hz. Ali (a.s.), dilenciye yüzüğünü verdi. Dilenci bu olayı Resûlullah'a (s.a.v.) bildirdi. Resûlullah (s.a.v.) bunun üzerine Maide Sûresi'nin 55. ayet-i kerimesini okudu: "Sizin veliniz ancak Allah'tır, O'nun peygamberidir (s.a.v.) ve mü'minlerdir ki, onlar namaz kılıp rükûda iken zekatlarını verirler (tasadduk ederler)." (et-Taberi, Zehair'ul Ukba, s.102).
Büyük alim el-Vahidî, "Esbab-ı Nüzul" adlı eserinde Maide Sûresi'nin 55. ayetinin Hz. Ali (a.s.) hakkında nâzil olduğunu beyan ettikten sonra, ayetin tefsirinde yukarıdaki olayın devamında şunları yazmaktadır:
"Dilenci eliyle Ali bin Ebi Tâlib'i işaret edip, dedi ki: 'İşte şu ayakta duran verdi.'
Bunun üzerine Resûlullah (s.a.v.) tekbir getirip şu ayeti okudu: 'Her kim Allah'ı, Resulünü ve iman edenleri veli edinirse (onları veli tanırsa), şüphe yok ki onlar, Allah hizbidir ve galip olacak olan ancak o kişilerdir.' (Maide, 56).
İbn Abbâs radiyallahu anh'dan:
"Mallarını gece gündüz; gizli ve açık infak edenler" âyeti (Bakara, 274) Ali hakkında inmiştir. Onun dört dirhemi vardı; birini gece, birini gündüz, birini gizli ve birini de aleni olarak infak etti. (Taberânî, el-Mu'cemu'l-Kebîr'de).
Ammâr b. Yâsir radiyallahu anh'dan:
"Ali, kıldığı bir nafile namazda rükûdayken, bir dilenci gelip yanında durdu. Yüzüğünü çıkartıp dilenciye verdi. Sonra Ali, Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'e gelip bu durumu bildirdi. Bunun üzerine Allah şu âyeti indirdi: 'Sizin veliniz ancak Allah ve Resûlü'dür. Bir de iman edip namaz kılanlar, rükû halindeyken zekât verenlerdir.' (Mâide, 5/55). Resûlullah (s.a.a.), 'Ben kimin mevlâsı isem Ali de onun mevlâsıdır. Allah'ım! Onu dost edineni Sen de dost edin! Ona düşman olana Sen de düşman ol!' buyurdu." (Taberânî, el-Mu'cemu'l-Evsat'ta).
"İnsanlar muhtelif ağaçlardandır. Ali ile ben aynı (tek) ağaçtanız." (Taberânî, el-Mu'cemu'l-Evsat).
İbn Ömer radiyallahu anh'dan:
"Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem ashâbı arasında kardeşliği tesis ettiğinde, Ali gözleri yaşla dolu olarak geldi ve şöyle dedi: 'Ey Allah Resûlü! Ashâbın arasında kardeşlik tesis edip herkesi birbirine kardeş yaptın, beni hiç kimse ile kardeş yapmadın.' Bunun üzerine Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem'in ona şu cevabı verdiğini duydum: Sen hem dünyada, hem de âhirette benim kardeşimsin." (Tirmizî, 3720).
Câbir radiyallahu anh'dan:
"Uhud günü Ali, Fâtıma'nın yanına girdi ve şu şiiri okudu:
'Bu kılıçla kesip doğrayacağım. Ben ne saygın kişiyim, ne de barışseverim. Hayatım hakkı için bunu (kılıcı) ben, Ahmed'in yardımı uğrunda ve kulları yakinen bilen Rabbin rızasında eskittim.' Bunun üzerine Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: 'Eğer çarpışmayı güzel yapmışsan, Sehl b. Huneyf de güzel yapmıştır, İbnü's-Samma da güzel yapmıştır.' -Râvi sadece nisbesini verdiği diğer bir şahsı daha zikretti- Cebrail, Resûlullah'a, 'Baban hakkı için ona tesellide bulun' dedi. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem dedi ki: 'O bendendir.' Bunun üzerine Cibrîl Aleyhisselâm da, 'Ben de sizdenim' dedi."
Bezzâr Sehl b. Sa'd radiyallahu anh'dan:
"Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in yüzü yaralandı. Ön dişleri kırıldı. Başı yarıldı. Fâtıma O'ndan akan kanları yıkıyordu. Ali de kalkan ile su döküyordu. Fâtıma, suyun kanı daha da çoğalttığını görünce, bir hasır parçası alıp yaktı, küllerini alıp yaranın üstüne sürdü ve kanı dindi." (Buhârî, cihâd 85, III, 229; 163, IV, 26).
(devam edecek?)