"Takva sahibinin hali, Allah'tan korkma halidir. Gözleri yaşlıdır. Her an nefsini muhasebe eder. Bazen korkusundan, bazen hayâsından, bazen Allah'ın (c.c) kalbine olan heybet tecellisinden, bazen yaptığı hata yüzünden, bazen de aşkından ağlar. Kısaca ağlar, hep ağlar…

Bazen gözü ile bazen kalbi ile bazen sırrı ile ağlar… Hülasa-i kelam o,hangi sebep ve hangi âlemde ağlarsa ağlasın gözyaşları Allah(c.c) içindir. Onun için Allah (c.c), onun gözyaşlarını sevmiştir. "Onlar ağlar ve çeneleri üzerine kapanılar…"(İsra Suresi 109) buyrularak onların hali anlatılır." (İslam ve Hz. Mevlana sh:249)

Hz. Mevlana şöyle diyor; "Ben, bu arayış dünyasında iyi huydan daha iyi bir ehliyet görmedim gitti. Üstünlüğü, mahareti, hüneri bir yana bırak. Bu yolda hizmettir, güzel ahlaktır işe yarayan." (İslam ve Hz. Mevlana sh:251)







Hz. Mevlana seçmeler

"Allah (c.c) ile olduktan sonra ölümde, ömürde hoştur."

"Bu dünya tuzaktır, danesi de arzular…"

"Tuzağa saçılan daneler cömertlik sayılmaz ki…"  

"Aşk davaya benzer, cefa çekmekse şahide. Şahidin yoksa dava kazanamazsın ki!"  

"Dert daima insana yol gösterir."  

"Hiç el, gönülden gizli iş yapabilir mi?"  

"İyiliği ve ihsanı tamamlamak, başlamaktan daha hayırlıdır."  

"Kilime sopayla vuran, kilimi dövmez, tozları silkeler."  

"Vazifesini yerine getirmemiş olanın vicdan yarasına ne mazeretin devası, ne ilacın şifası deva getirmez."  

"Ne kadar zengin olsan, ancak yiyebileceğin kadar yersin. Denize testiyi daldırsan, alabileceği kadar su alır, gerisi kalır."  (İslam ve Hz. Mevlana sh:367–68)







Hz. Mevlana şöyle diyor; "Bilgin olmadığı halde, kendisine doğru yolu gösteren birisine ulaşmayan kişide sapıtır, gider…

"Piri seçtin mi! tahammülsüz olma. Balçık gibi-sölpük, hemen dökülüp, saçılı verecek bir hale gelme. Her zahmete öfkelenmede, kin gütmedesin. Peki, ama cilalanmadan nasıl ayna olacaksın?

Senin duygun, senin düşüncen tümden ateştendir. Şeyhin duygusu, şeyhin düşüncesi ise ışıktır. Onun ışığının suyu, ateşe damla, damla düştükçe, ateşten cızz, cızz sesi çıkar." (İslam ve Hz. Mevlana sh:157)

Hz. Mevlana şöyle diyor;  "Acılar muhabbetten tatlılaşır. Bakırlar muhabbetten altınlaşır…

Aşk geldi, kan gibi derime, damarlarıma doldu, beni benden aldı, varlığımı sevgiliyle doldurdu. Vücudumun bütün cüzlerini dost kapladı, benden kalan bir od, gerisi hep O.

Gerçektende hem kahrına aşığım O'nun, hem lütfüne. Ne şaşılacak aşığım ki bu ikisini de sevmedeyim ben." (İslam ve Hz. Mevlana sh:166–167)







Hz. Mevlana şöyle diyor;  "Bu dünya pazarında sermaye altındır. Oradaki sermaye aşktır, yaşlı iki gözdür.

Akıl ümitsizlik yolunu tutar mı hiç? Aşk gerek ki o yana başını ayak etsinde, koşup gitsin. Hiç bir şeye aldırmayan aşktır, akıl değil…

Akıl, fayda elde edeceği şeyi arar. Aşk yılmaz, yanar-yıkılır, erir, utanma ama sıkılma nedir bilmez…

Değirmen taşının altındaki buğday gibi o da belalara düşerde gık bile demez. Öyle pek yüzlüdür ki ardına dönmez bile, gönlündeki fayda arama isteğini öldürmüştür o.

Varını, yoğunu ortaya döker, oynar, yutulur, kar aramaz… Rabbinden aldığı gibi gene hepsini Rabbine verir."  (İslam ve Hz. Mevlana sh:167)