Zekat-III

Malın en değerli, en güzel, en iyi, en helâl, en temiz ve en sevimli olanı zekât ve sadaka olarak verilmelidir. Zira Yüce Allah temizdir, ancak temiz olanı kabul eder.Peygamberimiz buyuruyor ki: "Üç şey vardır ki bunları kim yaparsa imanın lezzetini tatmış olur: Allah'a, birliğini kabul ederek ibadet etmek. Allah'tan başka hiçbir tanrının olmadığını bilip kabul etmek. Her sene malının zekâtını gönül hoşluğuyla vermek, (zekât için davarının) yaşlı, uyuz, hasta ve çelimsizini vermemek. Mallarınızın ortalamasından (veriniz). Çünkü Allah sizden en iyisini istemiyor, kötüsünü vermenizi de emretmiyor."  (Ebû Dâvud, no. 1582).  Zekât gizli ve aşikâre olarak verilebilir. Zekâtın aşikâre verilmesi daha faziletlidir. Çünkü bu şekilde verilmesi, başkalarına bir örnek olur ve teşvîk yerine geçer. Kendisi hakkında, zekât vermiyor diye, kötü bir zannı da kaldırmış olur. Zekât bir farz olduğu için, bunun yerine getirilmesinde gösteriş olmaz. Zekâtını vermeyenin hali şu şekilde bildirilir:"Zekâtını vermeyen altın ve gümüş sahiplerinin bu malları Kıyâmet Günü'nde ateşten bir zincir haline getirilir. Zekâtını vermeyen kişi bunlarla Cehennem'e atılır. Bu ateşten zincir o kişinin yüzünü, yanlarını ve arkasını dağlar. Zincir soğuduğu zaman tekrar ateş haline getirilir. Dünya yılı ile elli bin sene kadar olan Kıyâmet Günü'nde, insanların hesapları görülünceye kadar bu hal devam eder. Hesap görüldükten sonra o kişi ya Cennet'e veya Cehennem'e yollanır." Allah'ın Resûlü'ne, "Deve'nin hükmü nasıldır?" diye soruldu.Allah'ın Resûlü buyurdu: "Hakkı verilmeyen devenin sahibi düz bir alana yatırılır. Deve de en güçlü bir halde gelip ayağı ile sahibini çiğner ve dişleri ile ısırır. Öndeki deve geçince arkadaki gelir ve bu elli bin sene olan Kıyâmet Günü'nde insanların hesabı görülünceye kadar devam eder. İnsanların hesabı görülünce o kişi ya Cennet'e veya Cehennem'e yollanır."Devenin ödenmesi gerekli bir hakkı da, su içmeğe götürüldüğünde sağılıp (sütünün başkalarına) içirilmesidir. "Sığır ve koyunun hükmü nasıldır?" diye soruldu?Resûl-i Ekrem, "Zekâtı verilmemiş sığır ve koyun sahibi, Kıyâmet Günü'nde düz bir alana yatırılır. Aralarında kırık veya eğri boynuzlu bir hayvan bulunmamak şartıyla zekâtını vermeyen kişiyi boynuzlarıyla süserler ve ayaklarıyla çiğnerler. Hayvanlardan biri geçince diğeri gelir ve bu, elli bin sene olan mahşer gününde insanların hesapları görülünceye kadar tekrarlanır. Sonra o kişi ya Cennet'e veya Cehennem'e yollanır" buyurdu. "At hakkında hüküm nasıldır?" diye soruldu.Allah'ın Resûlü, "Üç sınıf at vardır. Bunlardan biri sahibi için günahtır; ikincisi sahibi için perdedir; üçüncüsü de sahibi için sevaptır. Sahibi için günah olan at, sahibi tarafından gösteriş ve Müslümanlara karşı düşmanlık için tutulan attır. Sahibi için perde olan at ise, Allah için beslenen ve Allah hakkı iyice yerine getirilmeyen attır. Sahibi için sevap olan at da, gerektiğinde Müslümanlara yardım maksadıyla Allah rızası için çayır ve bahçede beslenen attır. O atın sahibine çayırdan ve bahçeden yediği veya çıkardığı şey kadar sevap vardır. O at, bağlandığı ipin boyunca koştuğu mesafede dizlerinin ve izlerinin sayısı kadar sahibine sevap yazılır. Atın sahibi su içmek maksadıyla olmadığı halde atıyla beraber dereden geçer de o at su içerse, içtiği su kadar sahibi için sevap yazılır" buyurdu. "Merkep hakkında hüküm nasıldır?" diye soruldu.Allah'ın Resûlü, "Merkepler hakkında, zerre kadar hayır işleyen onun karşılığını görür, zerre kadar kötülük işleyen de onun karşılığını görür mânâsındaki genel hükmün dışında hiçbir şey inmedi" buyurdu. (Nevevi, Riyazü's-Salihin, Buhari ve Müslim'den).