A benim yufka yürekli vekilim!

Seni oyları ile o koltuğa oturtan millet tam yedi senedir ağlıyor, anaları ağlıyor, babaları ağlıyor, çocukları ağlıyor ama bir kez olsun ağlamadın.Ağlamak bir yana gidip hallerini-durumlarını sormadın, çare aramadın, çare bulmadın, şimdi yufka yürekli numaralarına yatarak başbakanı dinlerken ağlıyorsun.Korkarım ki o gözyaşları seni çarpar.Sen alttan yukarı ağlıyacağına, duygulu konuşma numarası yapan genel başkanına şunları sormalıydın:Sayın Erdoğan, şimdi çok güzel anaların ağlamasından, evlat acısından falan söz ediyorsun ama hani bir karakol baskını olmuştu, tam on iki delikanlımız, askerimiz şehit olmuştu ve gazetecilere demiştiniz ki, önümüzdeki ay ABD'ye gidip sayın başkanla görüşeceğim.Bir çırpıda şehit düşen o on iki askerimizin analarının acısından falan söz etmemiştiniz, gerçekten evlat acısı çok zor bir şeydir, önümüzdeki ayı beklemeden bu kalleş katillerin cezasını verelim falan dememiştiniz.Hem siz yeni mi fark ettiniz anaların gözyaşlarını, evlat acısının yaman bir dert olduğunu?Halbu ki siz yedi seneden beri oturuyorsunuz o koltukta ve bu yedi sene içinde yüzlerce delikanlımız katiller sürüsü tarafından katledildiler ve siz koltuğunuzda oturmaya devam ettiniz.Şimdi hayırdır, ne oldu ki birden bire anaları, gözyaşlarını, evlat acısını hatırladınız?A benim yufka yürekli vekilim, seni gidip orada ağlayasın diye seçmedik.Duygusal nutuk çekme numaraları yapanlara isabetli sorular sorasın diye gönderdik.