Atma Berlusconi...

İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi, Avrupa'daki liderler arasında "en sıradışı" olanı... Hakkında açılan yüzlerce yolsuzluk davası canına tak ettiği için "dokunulmazlık zırhına" bürünmek maksadıyla siyasete atılmış. Sahip olduğu medya organlarında "sürekli fakirlik pazarlayarak" iktidarı kucaklamış. Yoksa 12 milyar dolarlık servetiyle İtalya'nın en zengin adamı Berlusconi, siyaseti düşünen bir kişi değilmiş...

Berlusconi, 12-13 Mayıs tarihlerinde Türkiye'ye resmi bir ziyarette bulundu. Ziyaretin temel gerekçesini dün aktarmıştık. Aria'nın kurtarılmasıydı bu temel gerekçe. Silvio bunda başarılı oldu. Aria'nın İtalyan ortağı TİM'in Başkanı Benedetti "Mali yükümlülük Türk Telekom'a ait olacak" diyerek, faturayı kimin ödeyeceğine işaret etti dün...

Güzel bir girişimci başbakanlık örneği sergileyen Berlusconi, Türk milletine bir "havuç" uzatmalıydı. Medya ve iş alemi açısından en ballı havuç da AB yolunda İtalya'nın Türkiye'ye vereceği destekti.

Yemeğe katılan

işadamlarının çoğu İtalyandı

Yazısı manşete çıkarılan Hürriyet'ten Yalçın Doğan'a göre, Silvio Berlusconi, Çırağan'daki akşam yemeğinin ardından, Başbakan Erdoğan'ı uğurladıktan sonra TÜSİAD'ın dört temsilcisiyle bir araya gelerek çok önemli mesajlar verdi.

Sabah'tan Şelale Kadak, katılımcıların tam listesini veriyor:

Tuncay Özilhan (TÜSİAD Bşk.)

Aldo Kaslowski (TÜSİAD INT. Bşk.)

Rona Yırcalı (TÜSİAD üyesi)

Oktay Varlıer (TÜSİAD üyesi)

Cem Duna (TÜSİAD üyesi)

Mehmet Buçukoğlu (IntesaBci)

Alberto Moggi (Pirelli)

Allessandro Guerrera (ENI)

Maurizio Magnabosco (Fiat)

Guiseppe Farina (Aria GM)

Guido Manzini (Bell Holding)

Pasqualino (Banca Monte dei)

Valerio Bert (Banca di Roma)

Ghizzoni (Unicredito)

Liste böyle... Şimdi bir de Berlusconi'yi dinleyelim...

Kopenhag kriterlerini yerine getirmesi halinde, 2004 sonunda Türkiye-AB görüşmelerinin başlayacağını belirten Berlusconi ilk bombasını patlatıyormuş:

"Türkiye ekonomik ölçülerde, bazı yeni AB üyelerinden daha iyi. Eğer, demokratikleşmede olumlu adımlar atarsa, 2007'de Romanya ve Bulgaristan ile birlikte AB'ye tam üye olabilir.''

Böyle bir tarih, AB'de ilk kez dile getiriliyor. AB, Türkiye'ye ilk kez bu kadar yakın.

Berlusconi'nin ikinci bombası ise, tüm AB tezlerini çürütüyor: "AB'nin Kıbrıs politikası ve Annan Planı yanlış. Kıbrıs'ın bölünmüş bir biçimde AB'ye alınması doğru olmadı. Ben karşıydım, ama Güney Kıbrıs yine de üye oldu. Buna rağmen, bu işi çözmek için, ben Erdoğan ile Simitis'i bir araya getireceğim.''

Sabah'taki versiyon

daha farklı

Sabah gazetesi durumu farklı bir mizansenle veriyor... İşte Şelale Kadak'ın yazısından bir pasaj: "Bir işadamı (Avrupa Birliği'ne üyelik için müzakerelerin başlaması önemli. Bizim işlerimiz için de önemli. Müzakereler başlamalı ki biz Avrupalı'yız diyebilelim ve 10 yıl sonra AB'li olabilelim) diyecek oldu. Berlusconi'den itiraz geldi. (Hayır ben sizinle mutabık değilim!" İşadamları önce anlamadı, fakat Berlusconi'yi dinleyince şaşırmadan edemedi "Ne demek 10 yıl sonra! Türkiye'nin 2006 yılında AB'ye girmesini istiyorum, yani Bulgaristan ve Romanya'dan önce!)"

Silvio'nun gücü

Berlusconi bu sözleri içkinin etkisiyle mi söyledi? Bunu bilemiyorum... Yalnız Berlusconi'nin sözlerinden gerçeği çıkarabilmek mümkün! İtalya Başbakanı, Türkiye'yi AB'ye dahil edebilecek bir güce sahip mi? Bunu kendisi itiraf ediyor. "Kıbrıs Rum Kesimi'nin AB'ye girmesini engelleyemedim" diyor. Uluslararası hukuka aykırı bu durumu engelleyemediyse, Avrupa'nın yarısından çoğunun kültürel ve dini gerekçelerle karşı çıktığı bir Türkiye'yi nasıl AB'ye sokacak!

Bir başka not daha... Başbakan Erdoğan, 3 Kasım seçimleri sonrasında çıktığı AB başkentleri gezisinde Roma'ya uğradığında Berlusconi yine benzer arzuyla konuşmuştu. Ama kararı Almanya Başbakanı Schröder ile Fransa Cumhurbaşkanı Chirac, Berlin'deki bir şatoda yaptıkları toplantıda verdiler. Aralık 2002'deki Kopenhag zirvesinde de bu ikilinin verdiği karar "resmi AB kararı" olarak tarihe geçti. Silvio'nun girişimleri işe yaramadı.