"(Böyle iken) onu (ilah) edindiler...''

Yukarıda başlığıma konu olan cümle Âraf suresi 148. ayeti kerimede geçiyor.Bu ayette; insanın yoldan sapması, hakikatleri unutması, yanlışa dalmasından bahsediliyor.Kur'anı Kerim'de geçen ayeti kerime'nin muhatabı Musa'ya (a.s.) inanan kişilerdir. İşte buraya dikkat edilmelidir. Aslında Allah'a ve O'nun Peygamberine inanan bir topluluk nasıl olurda Allah'ın yolundan, Peygamberinin yolundan uzaklaşır da putlara tapar hale gelir. İmandan sonra küfre düşer. Burada dikkat edilmesi gereken bir de şu kavram vardır.Put, putçuluk, tapma, tapınma kelimeleri? Yani insan eğer tevhid inancından uzaklaşırsa her şeyi ile uyacağı, bütün varlığı ile tabi olacağı, bir puta, bir insana, bir ağaca, bir ineğe tapar hale gelir. Artık taptığı şey onun için asıldır.Âraf suresindeki ayeti kerimede: "Musa'nın kavmi onun (Tur'a gitmesinin) ardından, ziynet eşyalarından, böğürmesi olan bir buzağı heykeli (yaparak ilah) edindiler. Onun kendileriyle konuşmadığını ve onlara hiçbir yol göstermediğini görmediler mi? (Böyle iken) onu (ilah) edindiler de zalim kimseler oldular.''Peygamberi ve O'nun getirdiği emirlere uymaktan vazgeçen topluluk bir buzağı heykeline Tanrı diye tapar hale geliyor? İdraklerini ve imanlarını yitiriyorlar?Cenabı Hak burada akıllara seslenerek: "Onun kendileri ile konuşmadığını ve onlara hiçbir yol göstermediğini?'' bildirdiği halde onlar hakikati kabul etmiyorlar.Put denilen, savunduğu şeylerin doğruluğunu ve yanlışlığını etkileyecek kadar inanılan, bütün benliğini saran bir teslimiyet ile taş, insan, bez parçası, bina veya bir cisim.Putunu ilah seviyesinde gören ve ona körü körüne bağlanan bir akla ve bir gönle siz hiçbir akli izah getiremiyorsunuz.Ona neler söylerseniz söyleyin kabul etmez.Ahkaf Suresinde boş ve yanlış şeyleri kendine rehber ve put haline getirenler için:"Kim, Allah'ı bırakıp da, kıyamet gününe kadar kendisine cevap veremeyecek şeylere tapandan daha sapıktır? Oysa onlar, bunların tapınmalarından habersizdirler.'' (Ahkâf, 5)Taptığı şey kendisinin hiçbir ihtiyacına cevap vermediği halde, hiçbir meselesini çözmediği halde, derdine dermen olmadığı halde ona tapar. Ne komiktir ki kendisi ilah haline getirilen ise buzağı heykelinde olduğu gibi taş gibidir. Kendisine bu kadar tapınma olsa da, ortaya koydukları tapınmadan habersiz ve hissizdir. Yani onlara cevap veremez ve yardım edemez.A'râf Sûresi 138. Ayeti:"İsrailoğullarını denizden geçirdik. Derken, kendilerine ait putlara tapan bir kavme rastladılar. İsrailoğulları, "Ey Mûsâ! Onların kendilerine ait ilahları (putları) olduğu gibi sen de bize ait bir ilah yapsana" dediler. Mûsa şöyle dedi: "Şüphesiz siz cahillik eden bir kavimsiniz."Kurtuluşa ermiş, bağımsızlıklarını kazanmış peygamberin yanında ve himayesinde olan bir topluluk bile inkâra, batıla, putlara tapmaya meyledebiliyor. Sevgili Peygamberimiz (s.a.v)'in, "Onlar bir keler deliğine girseler bile onların peşinden gideceksiniz" diye buyurduğu Hıristiyan ve Yahudi ile bugün çıkar birliğinin nefsi ve şehevi çılgınlıkların girdabına düşerek, onların safında yer alanları görünce Kur'an'ın evrenselliği, ebediliği, Hz. Peygamberin en büyük ve daimi mucizesi olarak terü taze, dipdiri olarak zihinlerde ve idraklerdedir.Putunu kendi yapar, kendi tapar.Bu özlü söze kulak vererek hangi hakikatlerin bizi yönlendirdiğine ve etkilediğine dikkat edilmelidir.Allah'ın kudreti mi, rızası mı?Hz. Muhammed'in (s.a.v) ortaya koyduğu sünneti, yaşam tarzı mı? Yani Kelimei Tevhid'in ortaya koyduğu bağlayıcı ölçü mü?Bu sorulara evet diyebiliyorsak istikamet üzereyiz diyebiliriz.Allah'ın veli kulları işte bu istikamet ile o mertebeleri kazanmışlardır.Allah'da inanan ve inancında samimi olanların Hz. Peygambere tâbi olanların yardımcısıdır.Putuna, hevai hevesine, şeytana, şeytani işlere tapanlara değil.