“Sansürlü enflasyon” gerçeği gizleyebilir mi?

Türkiye İstatistik Kurumu Nisan ayı enflasyonunu yüzde 32,37 olarak açıkladı.

Ancak Bağımsız Türkiye Partisi (BTP) Genel Başkanı Hüseyin Baş, bu tabloyu çok daha çarpıcı bir ifadeyle değerlendirdi:

"Bu rakam için 'sansürlü' diyoruz; çünkü çarşıya, pazara bakan herkes gerçek tabloyu açıkça görüyor."

Gerçekten de bugün Türkiye'de enflasyon artık açıklanan verilerle değil, yaşanan hayatla ölçülüyor. Vatandaş için mesele oranlar değil; cebine giren paranın ne kadar sürede eridiğidir. Market raflarında her gün değişen fiyatlar, faturalar, kiralar ve temel ihtiyaçlar, açıklanan rakamların çok ötesinde bir tabloyu gözler önüne seriyor.

BTP Lideri Hüseyin Baş'ın şu sözleri ise bu durumun en net özetidir:

"Zaten bunu görmeye de gerek yok, hepimiz bu tabloyu bizzat yaşıyoruz."

Bir ülkede insanlar ekonomik verileri resmi kurumlardan değil, kendi hayatlarından teyit ediyorsa, orada sadece ekonomik değil aynı zamanda ciddi bir güven sorunu var demektir. Çünkü ekonomi yönetimi güven üzerine inşa edilir. Güvenin olmadığı yerde rakamlar anlamını yitirir.

Bugün emekliler geçim mücadelesi verirken, çalışan kesim ay sonunu getirmekte zorlanırken ve gençler geleceğe umutla bakamaz hâle gelmişken açıklanan enflasyon oranlarının toplumda karşılık bulması mümkün değildir. Çünkü hayatın gerçeği ile açıklanan veriler birbirini doğrulamamaktadır.

Bu nedenle tartışılması gereken yalnızca TÜİK verileri değildir. Asıl mesele, bu verilerin toplumun yaşadığı gerçekliği ne ölçüde yansıttığıdır. Eğer ortada bu kadar büyük bir fark varsa, bu farkın nedenleri sorgulanmalıdır.

BTP Lideri Hüseyin Baş'ın "sansürlü enflasyon" çıkışı tam da bu noktada önem kazanmaktadır. Bu ifade, sadece bir eleştiri değil; aynı zamanda bir uyarıdır. Rakamlarla gerçekler arasındaki uçurum büyüdükçe, toplumdaki güven kaybı da derinleşecektir.

Ve unutulmamalıdır ki; gerçek hayatın karşısında hiçbir istatistik uzun süre ayakta kalamaz.

Bugün toplumun farklı kesimlerinden yükselen ortak ses, geçim sıkıntısının artık dayanılmaz bir noktaya ulaştığını göstermektedir. Bu durum yalnızca ekonomik bir veri tartışması değil, aynı zamanda sosyal bir kırılma riskidir. Eğer bu tablo doğru okunmaz ve gerekli adımlar atılmazsa, ekonomik sorunların toplumsal sonuçları çok daha ağır hissedilecektir.