Darbe zihniyeti karşımızda

Demokrasinin önemli ayaklarından biri de hukuktur. Ama ne hazindir ki, demokrasiye geçtiğimiz 60-65 yıllık dönemde hem demokrasinin, hem hukukun bağımsızlığı hala tartışılmakta ve bu anlayışla devam ederse tartışılmaya devam edecektir. Yani ne demokrasi ve ne de hukuk halkın tamamına hitap etmemiştir. Milli olamadığı içinde hep birilerinin tekelinde olmuştur.
Biraz daha açarsak, şimdiye kadar hukukun üstünlüğü, yargının bağımsızlığı vs. hep dillendirilse de, hukukun icra makamı mahkemeler ve verdiği kararlar hep tartışılma konusu olmuştur. Bu tartışmalarda karşımıza her zaman bir “zihniyet” kavramı çıkmaktadır.
Düşünün bir kere! 1960’da kendi Başbakanını bu ülkenin mahkemeleri astı. Ama ne yargı ve ne de yargılayanlar değil bu yargılamayı yaptıran “zihniyet” hala tartışılmakta. 1970’lerde Deniz Gezmiş’leri yine bizim yargımız, demokrasi adına astı. Ama ne demokrasi ve ne de yargı tartışılmadı. Yine “zihniyet” tartışıldı, tartışılıyor. 1980’de mahkemeler (sağcı, solcu) bir çok insanımızı idama mahkum etti. Yine bir “zihniyet” karşımıza çıktı. 1998’de aynı “zihniyet” yine karşımızdaydı. Ve 2012. Balyoz adı altında askerimize başlatılan ve 3 yıl devam eden operasyonda sonuca varıldı. Yine karşımızda bir “zihniyet” tartışması var.
Nedir, kimdir, kimin elindedir, kimin emrindedir bu zihniyet? Bu sorunun cevabı nettir. Ama biz yine demokrasi örnekleri ile gidelim. Günümüzün Başbakanı, “Menderes’i, CHP zihniyeti astı” diyor. Aldanıyor. Menderes’le, Erdoğan aynı kulvarda koşan insanlardır. Menderes siyasi eğitimini CHP’den almış, Erdoğan ise Milli Görüş veya Erbakan’dan almış kişilerdi. Menderes döneminde halk alternatif olarak Menderes’i görmüş, Erdoğan da halkın önüne alternatif olarak sunulmuştu. Menderes, birilerinin isteği ile halkın inançları adına bir takım uygulamalara gitmiş, halkın güvenini kazanmıştı. Erdoğan da aynı taktiği fazlasıyla uygulamış hatta mücahitlik (!) derecesine kadar yükselmişti. Menderes ikinci seçim zaferinden sonra “kütüğü bile koysam vekil seçtiririm” havasındaydı, Erdoğan da aynı havada. Menderes bu güveni halktan değil ABD’den alıyordu. Erdoğan’ın da tek güvencesi ABD. Ve gün geldi, bir darbe ve yargılama sonucu idam gerçekleşti. CHP mi bu işin arkasındaydı? Hayır. Bu idamın arkasında Amerika vardı. Çünkü Menderes’in bu kadar güçlenmesi, halk nazarında bu kadar benimsenmesi artı ABD’ye rağmen Rusya ile gizli anlaşmalar ve ilişkiler içine girmesi Türk demokrasisi ve hukukunun babası olan ABD ve AB’nin gözünden kaçmamış ve uşaklarına gerekeni yaptırmışlardı.
Aynı tablo 1970’de de karşımıza çıkmaktadır. 1970’te Deniz Gezmiş ve arkadaşları değil, zihniyeti idam sehpasına çıkartılmıştı. Neydi o zihniyet? Emperyalizm ve ABD karşıtlığı. Dediğim gibi asılan Gezmiş değil ABD’ye karşı olanlar, olma niyetinde olanlardı.
1974’te ABD’ye rağmen bir Kıbrıs harekâtı yaptık. Bunun bedeli kardeşi, kardeşe kırdırarak, 1980’de ki darbenin önünü açmak oldu. Darbe sonrası sağ kesimden ve sol kesimden insanlar idam edildi. Neden? İster sağcı ol, ister solcu ama sakın Amerika’ya karşı olma mesajı vermek için.
1998’de aynı kaderi yaşadık. Adına balans ayarı dediler. Çevik Bir ve arkadaşlarının ismi öne çıktı. Ama bu ayarı ABD’nin yaptırdığını kimse inkâr edemedi.
Ve 2012. BOP projesi hızla devam ediyor ve bu proje sahipleri artık netice istiyor. Bu projenin eş başkanı Türkiye’nin Başbakanı. ABD’ye aşkını itiraf etmekten sakınmayan, ABD’yi “kadim dost” olarak taltif eden, ABD’nin bir dediğini iki etmeyen kısaca tam bir ABD hayranı bir Başbakan ve Hükümetleri…
Bu, Türkiye’deki siyasetin, iktidarın görünen yüzü. Bir de hükümetin görünmeyen yüzü yani gizli bir ortağı var. Malum cemaat. Öyle ki bu ortak Erdoğan’dan daha kuvvetli ve kudretlidir.
Bu anlayışların 10 yıllık icraatlarından ne AB ve ne de ABD şikâyetçi oldu. Sorun yok, yola devam ediliyordu. Ama millet içinde şikâyetçi olanlar vardı. Bu şikâyetçilerin susturulması lazımdı. Özel yetkili mahkemeler kuruldu. Siyasetçiysen Ergenekon mahkemelerine, askersen Balyoz mahkemelerine gönderildin. Gazeteciysen ya direk takibe alındın, ya patronuna kovdurtuldun. Para sahibiysen paradan başka şeye karışma tehdidi aldın. Vatandaşsan, oy ver, sesini kes telkini aldın.
Evet! Üç yıldır süren dava sonuçlandı ve bizim askerlerimiz yine bizim mahkemelerimiz tarafından suçlu bulunarak en yüksek cezaya çarptırıldılar. Kimin isteği ile? ABD ve iktidarın gizli ortağının!
Şimdi bu askerler “darbeye az teşebbüsten” en yüksek cezayı aldılar. Rütbeleri, madalyaları vs. geri alındı. Neden? Darbeye niyet etmekten falan değil. Bu komutanların tamamı ulusalcı, Türkiye’nin toprak bütünlüğünün korunması gerektiğine inanan insanlardı.
Bu askerleri “darbeye az teşebbüsten” bu cezaya layık gören zihniyet, Çevik Bir ve arkadaşlarına “darbeye tam teşebbüs ve darbe yapmaktan” en az 200 yıl ceza vermeleri gerekir. O ceza verilebilir mi? Asla.
Unutmayın ki, Menderes’i asanlar ve bunların teslim olduğu zihniyet hala lanetle anılıyorsa, bugün Türkiye’yi içte ve dışta haçlı uşağı yapan zihniyet te aynı şekilde anılacaktır. Tarihin sayfaları geniştir…