Desene bizim at ölmüş

Yaz gelmişti. Ahmet şehirde yaşamanın verdiği sıkıntılardan kısa bir surede olsa kurtulmak için yıllık izninde köye gitti. Aslında sıkıntılarının sebebi yaşadığı şehir değildi. Sebep hayat şartları, çalışma koşulları ve ekonomik yetersizliklerdi.Ahmet, dedesiyle dertleşmeye başladı. Dedesi ona bir hikâye anlattı? Evladım, zamanında bir sultanın çok sevdiği bir atı varmış. Atı o kadar seviyormuş ki, kim atın öldüğünü söylerse kellesinin vurulacağını, söylüyormuş. Gün gelmiş, at ölmüş. Vezirlerin eli, ayağı birbirine karışmış. Şimdi ne yapacağız, sultan atını sorarsa ne diyeceğiz? diye kara kara düşünürlerken, içlerinden biri durun ben hallederim, demiş ve sultanın huzuruna çıkmış.Sultanım! Hani sizin at var ya! Eee, demiş sultan. Yanına gittim, yatıyordu. Elimi sürdüm, tepki vermedi. Gözleri de kapalıydı ayrıca karnı da şişmişti.Sultan, desene bizim at ölmüş.Vezir, sultanım atın öldüğünü ben söylemedim siz kendiniz söylediniz, demiş.Meraklı gözlerle dedesini dinleyen Ahmet, hafifçe gülümsemiş. Dedesi, hayırdır evladım, diye sormuş.Dede, anlattığın hikâye ülkemizin şu an ki durumunu anımsattı. İşsizlik had safhaya çıkmış, çalışanlar hak ettiklerini alamıyor. Bankalar vatandaşın geleceğini bile mühürlemiş. Her tarafta ahlaksızlık, hırsızlık, yan kesicilik, dolandırıcılık ve cinayet kol geziyor. Yöneticiler halkından habersiz, yabancıları mutlu etme gayretine girmişler. Devlet kurumları birbirine düşürülmüş. Devlete, askere ve yargıya güven sarsılmış. Terör hem dağda hem şehirde vahşetini sergiliyor?Dede daha fazla dayanamamış ve 'evladım desene devlet bitmiş. Bu gerçekleri görüp, halkına önder olacak birisi çıkmadı mı?' diye sormuş.'Çıktı dedeciğim, çıktı' demiş Ahmet ve konuşmasına şöyle devam etmiş:Menfaat sahiplerinin, halkın kanıyla hayatlarını sürdüren vampirlerin, aydınlık gelecekten rahatsız olan yarasaların tüm karşı koyma ve engellemelerine rağmen bütün gücüyle bu devleti bu milleti kurtarmaya çalışan bir lider şahsiyet çıktı. Onun adı Haydar Baş. İl, il, kasaba, kasaba dolaşıyor. Anlatıyor, anlatıyor, anlatıyor. O vampirlerin, yarasaların hayallerinin bile ulaşmayacağı şeyleri o elinde tutuyor, halka vaat ediyor. Yakındır dede, yakın. Güneş öyle bir doğacak ki, halkın yüzü aydınlanacak. Vampirler ve yarasalar yok olacak?