Ehl-i Beyt Üniversitesi-II

Ehl-i Beyt Üniversitesi'nin temel esaslarını anlatmaya devam ediyoruz:

Dördüncü konu: Peygambere imanın önemi…

İmam Zeynelabidin (a.s)'ın dua kalıplarında Hz. Peygambersiz bir İslam olamayacağı vurgusu vardır. Bunun yanında İslam'ın O'nun öğrettiği şekilde yaşanması konusunda örnekler veriyordu. Ehl-i Beyt İmamlarının tamamı da Hz. Peygamber'in  (s.a.a) Sünnetini hayatına geçirmişlerdir ve ümmete de bu örnekler ile Sünneti yaşamayı öğretmişlerdir.

Beşinci konu: Hz. Peygamber'den sonra doğruya götürecek İmamların olması gerektiği…

İmam Zeynelabidin (a.s)'ın duasında; "Allah'ım! Sen her zaman dinini, kulların için hakkın bayrağını ve şehirlerde hidayet ışığı olarak diktiğin bir imamla güçlendirmişsin. Onun ipini kendi ipine bağlamış, onun hoşnutluğuna ulaşma vesilesi kılmış; ona itaati farz etmiş; ona karşı gelmekten sakındırmış; onun emirlerini yerine getirmeyi, yasaklarına uymayı, ondan öne geçmeyi, ondan geri kalmamayı emretmişsin." Bu duadan da anlıyoruz ki imamlara itaat farzdır ve uyulması Allah'ın emridir.

Altıncı konu: Nefis terbiyesi konusu…

Ancak, ahlak-ı zemime vasıflarından ahlak-ı hamideye ulaşan kişi gerçek kulluk şuuruna erişebilir. İşte İmam Zeynelabidin duasında bizlere bu konuda önerileri vardır:

"Allah'ım! Hırsın kabarmasından, öfkenin sersemliğinden, hasedin gayesinden, sabrın zayıflığından, kanaatin azlığından, huyun kötülüğünden, şehvetin azmasından, bağnazlığın sultasından, nefsin tutkusuna uymaktan, hidayete karşı çıkmaktan, gaflet uykusundan, zorluklara düşmekten, bâtılı hakka yeğlemekten, günahlara ısrarla devam etmekten, günahı küçümsemekten, itaati büyük görmekten, zenginlerin övünmesinden, fakirleri hor görmekten, elimizin altındakiler kötü davranmaktan, bize iyilik yapanlara teşekkürü terk etmekten, zâlime yardımcı olmaktan, mazlumu yalnız bırakmaktan, hakkımız olmayan bir şeyi istemekten ve bilgiyi gerektiren konularda bilgisiz konuşmaktan Sana sığınırım."

Yedinci konu: Havf ve reca…

Havf, Arapça bir kelime olup korku, endişe, kaygı duymak demektir. Günaha düşme endişesi, yaptığı amellerin Allah katında makbul olup olmadığı korkusu kişiyi Allah'a ve salih ameller işlemeye daha da yakınlaştırıyorsa bu yerinde bir korkudur.

Allah'ın rahmetinden ümidini kesmemek, O'nun lutfuna nail olacağını ummak, sonunun iyi olacağını düşünüp sevinmek ise reca hâlidir.

İmam Zeynelabidin  (a.s)'ın ekolünde Cenab-ı Hakk'ın övülmesi kadar, kulun, acizliğini kabul ederek günahların affını dilemesi de önemlidir.

(devam edecek…)