"Allah bu millete bir daha İstiklal Marşı yazdırmasın" demişti Mehmet Âkif Ersoy.
Bu topraklar nice ihanetler gördü. Fakat yine bu topraklar, ihanetlerin karanlığında dimdik ayağa kalkan nice yüce kahramanlar da yetiştirdi.
Bugün imzalanan Çerçeve Yasası'ndan bahsediyorum. Koca bir ihanet olarak gördüğüm bu meselenin siyasi boyutuna girmeyeceğim. Bunun üzerine herkes saatlerce konuşabilir, sayfalarca yazabilir. Ben bir siyasetçi olarak değil, bu milletin bir ferdi, bir Türk vatandaşı olarak ne hissettiğimi anlatmak istiyorum.
Bu ülke çok fazla şehit verdi.
Onlar canlarını, sevdiklerini, yarınlarını düşünmeden vatan uğruna şehadete yürüdüler. Geride gözleri yaşlı anneler, babalar, evlatlar ve eşler bıraktılar.
Bir baba, evladını toprağa verirken sadece iki kelime söyledi:
"Vatan sağ olsun."
Peki, bugün imzalanan bu yasayla, her bir şehidimize karşı bir ihanet yaşanmıyor mu?
Şehitlerimizin ailelerine, çocuklarına, eşlerine, anne ve babalarına karşı bir haksızlık yapılmıyor mu?
O anaların yüreğine bir kor daha düşmüyor mu?
Benim askerimin şehit olmasına sebep olanları nasıl serbest bırakabilme ihtimalinden söz edebilirsiniz?
Bebek katili olarak anılan bir terörist için nasıl özgürlük umudundan bahsedebilirsiniz?
Kimlerin ahını alacaksınız ey imza atanlar?
Şehit çocuğunun bir damla gözyaşında boğulun.
Ama zannetmeyin ki kazandınız.
Çünkü bu dünya kimseye kalmadı.
İlhan Dilek'in dizeleri vardır, çok severim:
"Hiçbir zaman anlamadı insanoğlu
Dünya birine kalacak olsaydı Süleyman'a kalırdı
Ölüm satın alınsaydı Nemrut tutar alırdı
Çıkmadık canlara derman bulurdu
Lokman Hekim ölmedi mi?
Bu yüzden hiç korkmadık biz
Umudumuz hep Allah'tandı.
Derdimize yüksel dedik, istediğin kadar yüksel!
Nasıl olsa geçmeyecek misin?
Zalimlere güçlen dedik, dilediğin kadar güçlen!
Nasıl olsa düşmeyecek misin?
Öyle oldu, olacak.
Bu dünya iyiyle kötünün arasında bir yerde
Ama günü geldiğinde iyilerden taraf olacak. "
Biz bu toprakları kolay kazanmadık.
Çanakkale'de kazandık.
Sakarya'da kazandık.
Dumlupınar'da kazandık.
Ve eğer gün gelir yeniden mücadele etmek gerekirse...
Kurtuluş Savaşı mı?
Tekrar veririz.
Tekrar kazanırız.
Hiç endişe etmeyin.
Çünkü bu milletin vatan sevgisi, hiçbir yasa maddesine sığmayacak kadar büyüktür.
Gerekirse tekrar...
Bu topraklar nice ihanetler gördü. Fakat yine bu topraklar, ihanetlerin karanlığında dimdik ayağa kalkan nice yüce kahramanlar da yetiştirdi.
Bugün imzalanan Çerçeve Yasası'ndan bahsediyorum. Koca bir ihanet olarak gördüğüm bu meselenin siyasi boyutuna girmeyeceğim. Bunun üzerine herkes saatlerce konuşabilir, sayfalarca yazabilir. Ben bir siyasetçi olarak değil, bu milletin bir ferdi, bir Türk vatandaşı olarak ne hissettiğimi anlatmak istiyorum.
Bu ülke çok fazla şehit verdi.
Onlar canlarını, sevdiklerini, yarınlarını düşünmeden vatan uğruna şehadete yürüdüler. Geride gözleri yaşlı anneler, babalar, evlatlar ve eşler bıraktılar.
Bir baba, evladını toprağa verirken sadece iki kelime söyledi:
"Vatan sağ olsun."
Peki, bugün imzalanan bu yasayla, her bir şehidimize karşı bir ihanet yaşanmıyor mu?
Şehitlerimizin ailelerine, çocuklarına, eşlerine, anne ve babalarına karşı bir haksızlık yapılmıyor mu?
O anaların yüreğine bir kor daha düşmüyor mu?
Benim askerimin şehit olmasına sebep olanları nasıl serbest bırakabilme ihtimalinden söz edebilirsiniz?
Bebek katili olarak anılan bir terörist için nasıl özgürlük umudundan bahsedebilirsiniz?
Kimlerin ahını alacaksınız ey imza atanlar?
Şehit çocuğunun bir damla gözyaşında boğulun.
Ama zannetmeyin ki kazandınız.
Çünkü bu dünya kimseye kalmadı.
İlhan Dilek'in dizeleri vardır, çok severim:
"Hiçbir zaman anlamadı insanoğlu
Dünya birine kalacak olsaydı Süleyman'a kalırdı
Ölüm satın alınsaydı Nemrut tutar alırdı
Çıkmadık canlara derman bulurdu
Lokman Hekim ölmedi mi?
Bu yüzden hiç korkmadık biz
Umudumuz hep Allah'tandı.
Derdimize yüksel dedik, istediğin kadar yüksel!
Nasıl olsa geçmeyecek misin?
Zalimlere güçlen dedik, dilediğin kadar güçlen!
Nasıl olsa düşmeyecek misin?
Öyle oldu, olacak.
Bu dünya iyiyle kötünün arasında bir yerde
Ama günü geldiğinde iyilerden taraf olacak. "
Biz bu toprakları kolay kazanmadık.
Çanakkale'de kazandık.
Sakarya'da kazandık.
Dumlupınar'da kazandık.
Ve eğer gün gelir yeniden mücadele etmek gerekirse...
Kurtuluş Savaşı mı?
Tekrar veririz.
Tekrar kazanırız.
Hiç endişe etmeyin.
Çünkü bu milletin vatan sevgisi, hiçbir yasa maddesine sığmayacak kadar büyüktür.
Gerekirse tekrar...
Nurcan Karakaya / diğer yazıları
- Gerekirse tekrar... / 11.08.2026
- Nerden nereye / 21.01.2026
- Tarih affetmeyecek! / 25.11.2025
- Uyanınca... / 30.05.2025
- Ev kadınlarına emeklilik yakında Meclis'te / 22.05.2025
- Almanya ve Türkiye / 28.02.2025
- Almanya'daki seçimler / 26.02.2025
- Olaylar silsilesi / 23.01.2025
- Ne yazmalıyım? / 26.09.2024
- Prof. Dr. Ali Ünal Emiroğlu / 20.07.2024
- Nerden nereye / 21.01.2026
- Tarih affetmeyecek! / 25.11.2025
- Uyanınca... / 30.05.2025
- Ev kadınlarına emeklilik yakında Meclis'te / 22.05.2025
- Almanya ve Türkiye / 28.02.2025
- Almanya'daki seçimler / 26.02.2025
- Olaylar silsilesi / 23.01.2025
- Ne yazmalıyım? / 26.09.2024
- Prof. Dr. Ali Ünal Emiroğlu / 20.07.2024



























































