Ehl-i Beyt’teki cömertlik anlayışı

Cömertlik bir mü'minin en mühim vasfıdır. Onun cömert olmamasını tasavvur etmek mümkün değildir. Zirâ bir kalpte imanla cimrilik bir arada asla bulunamaz.

İmam Ca'fer-i Sâdık, cömertlik üzerine ibretli sözleriyle cömertliğin tanımını yapıyor: "Kerim ve cömert, malını Allah'ın buyurduğu yerde harcayan kimsedir."

Allah yolunda cömertlik etmek, (O'nun dergâhına) yakın olanların ibadetidir.

"Cömert insan, Allah'a yakındır, insanlara yakındır, cennete yakındır, cehennemden uzaktır. Cimri ise Allah'tan uzaktır, insanlardan uzaktır, cennetten uzaktır; cehenneme yakındır. Cömert bir cahil, cimri bir âbidden Allah'a daha sevimlidir."  (Tirmizî, 1961).

Bir gün Hüseyin (a.s)'ın kapısında bir dilenci durdu ve şu şiiri okudu:

"Senin kapının tokmağı çalan,

Ve isteyen, asla eli boş dönmez.

Sen cömertsin, sen güvenilensin

Baban da fasıkları öldürendi."

Hüseyin (a.s), derhal kapıya koştu. Adamın görünüşünden yoksul ve ihtiyaç sahibi olduğunu anlayınca, Kanber'i çağırdı ve şöyle dedi: "Bizim nafakamızdan geriye ne kaldı?"

Kanber, "Aile halkının arasında bölüştürmemi istediğin iki yüz dirhem kaldı" dedi.

İmam (a.s), "Şimdi sen o parayı getir. Çünkü o anda bu parayı daha çok hak eden biri geldi" dedi ve parayı alıp dilenciye verdi. Ayrıca ondan özür dileyerek şu şiiri okudu:

"Al şunu ki ben senden özür dilemekteyim

Bil ki sana şefkatle bakmaktayım.

Eğer yarın önümüze çıkarsa bolluk

Üzerine cömertliğimizi akıttığımızı görürsün

Fakat zamanın şartları değişkendir

Şu an elim dardadır."

Bedevi teşekkür ederek sadakayı aldı, ona hayır duada bulundu ve onu övmek için şu duayı okudu:

"Tertemiz kılınmışlar, yakaları temiz mi temizdir.

Nerede anılırsa onlara salavat gönderilir.

Sizler, sizler en üstünsünüz, sizin yanınızdadır.

Kitabın ilmi ve sûrelerin getirdiği

Bir kimse nesebini söylerken Ali (a.s) soyundan değilse

İnsanlar içinde övünecek bir şeyi yoktur."

"Allah güzeldir, (sözde ve halde) güzelliği sever; temizdir, temizliği sever; kerîmdir keremi sever; cömerttir, cömertliği sever." (Tirmizî, no: 2799).