Ey İstanbul mezarların doldu mu?

Kırk yıl evvel bir hevesle gelmiştim
Bazen ağlamıştım bazen gülmüştüm
Mektuplar yazmıştım cevap almıştım


Ey İstanbul mezarların doldu mu
Aldın kardeşimi gönlün oldu mu?


Keşke gelmeseydim ben İstanbul'a
Sapasağlam idi ne yaptın ona
Aldın kardeşimi vermedin bana


Ey İstanbul hilen-hurdan çok senin
Hem insafın merhametin yok senin


Çok severdi çiçekleri dağları
Yaşı on dört yeni gençlik çağları
Hep yazardı ölenleri sağları


Ey İstanbul mezarların doldu mu?
Yüzüme bakacak yüzün kaldı mı?


Ben gurbetten yazdım o da sıladan
Nice yıllar geldi geçti aradan
Payımıza vuslat düştü kur'adan


Göç eyledik göçler yola dizildi
Gurbet ellerinde rota çizildi


Bağcılar'ı mekân tuttuk bir zaman
Arsa aldık yuva yaptık bir zaman
Yeğenler büyüttük baktık bir zaman


Bizi oyaladın ettin ihtiyar
Var mıdır içinde bir tek bahtiyar?


Nerde zor iş varsa Muhlis ordaydı
Bir dostu dardaysa o da dardaydı
Sessizdi sakindi gönlü kordaydı


Böyle bir insanı aldın içine
Tarifsiz bir acı saldın içime


Ayrılık ateşi kora dönüştü
Yaz yağmuru birden kara dönüştü
Yollar uçuruma yara dönüştü


Aziz Karaca da sana ne desin
İstanbul nicesin şimdi nerdesin?