Dağ taşısam yorulmazdım haksızlıklar yordu beni

Romen Diyojen, elinde alev alev yanmakta olan bir deste çırayla, gün ortasında Üsküdar sokaklarında dolaşsaydı ve gündüz vakti bir meşale çırayla ne aradığı sorulsaydı sizce cevabı ne olurdu?

Bir tutam utanma duygusu arıyorum demez miydi?

Ar damarı çatlamamış bir kaç dost arıyorum demez miydi?

Ülkenin geleceği adına, hatta insanlığın geleceği adına, sergilenen rezaletten dolayı kaygılanan, endişe duyan duyarlı insan kümeleri arıyorum demez miydi?

Günlük kullandığı sözlükten, ar, edep, iffet ve namus gibi kelimeleri silmemiş olan, insaf ve vicdan deyince bir miktar duraklayan insan gurupları arıyorum demez miydi?

Üzerine çöktüğü sayısız kul hakkından ötürü kızaran bir yüz arıyorum demez miydi?

Alkışladıkları bu apaçık haksızlıktan ötürü, hali hayatında Bursa kadısı olup adalet dağıtan ve şimdi Üsküdar'a hâkim bir tepede yatmakta olan Aziz Mahmut Hüdai'nin sokağından geçerken haya edecek, mahcubiyet duyacak üç-beş insan evladı arıyorum demez miydi?

Halkın vermediği bir makama çöreklenmek için sergilenen böylesi bir rezaletten ötürü hicap duyan bir kalem ve bir kelam erbabı arıyorum demez miydi?

Çevrilen bin bir fırıldağın ardından yapılan makam ve yetki gaspının adını 'kazanmak' koyup, hiç utanmadan ve sıkılmadan kutlama yapanlar arasında bir vicdan sahibi, bir haya ve edep ehli arıyorum demez miydi?

Ak sakallı kara sakallı fark etmez, cübbeli cübbesiz fark etmez, alim cahil fark etmez, amir memur fark etmez, kadın erkek fark etmez, sergilenen duble haksızlıklar karşısında kaşlarını çatan ve suratını asan beş on insan arıyorum demez miydi?

Evet, insaf ve iz'an sahibi, vicdan ve idrak sahibi, zihnindeki ve gönlündeki kantarın ayarlarıyla oynanmamış her insan böyle diyor; keşke sırtımda dağ taşısaydım, Ferhat misali dağları yarmak zorunda kalsaydım da böylesi apaçık haksızlıklara şahit olmasaydım, görmese duymasaydım.

Dağ taşısam yorulmazdım, haksızlıklar yordu beni.