Gönül Dostları
28.03.2002 00:00:00
Muhammed RûciKendisi anlatır. "Daha gençliğimde tasavvuf yoluna girdim. Bazı kimselere, Herat âlimlerinin ve tasavvuf büyüklerinin hâllerini sordum. Çünkü onlardan birinin sohbetinde ve meclisinde bulunmak istiyordum. Bir kişi Şeyh Sadrettin Ravâsi'yi tavsiye etti. O, Şeyh Zeynüddin Hâfi'nin talebelerinden idi. Şimdi ise, yanında bulunanlara doğru yolu gösermek ve onları yetiştirmekle meşguldü. Bunun üzerine derhâl Herat'a gittim. Yolda Şeyh Zeynüddin Hafinin kabrini ziyaret ettim. Bu sırada Sadrettin Ravâsî, talebeleriyle berâber orada bulunuyorlar ve zikir ediyorlardı. Yoluma devâm ederek Herat'a yaklaştım. Bu sırada bizim köyden olan Hâfız, İsmail ile karşılaştım. O, Sa'düddin Kaşgâri'nin sohbetiyle şereflenmişti. Sonra Molla Câmiye bağlandı. Tasavvuf yolunda pek çok şeyler kazandı. Hâfız İsmail bana; nereden geldiğimi, maksadımın ne olduğunu sordu. Ben de ahvâlimi olduğu gibi anlattım. Hâfız İsmail beni dinledikten sonra; "Câminin kapısına git. Orada büyük bir zât vardır. Bazan câmide cemâatle beraber oturur. Belki onun hali sana hoş gelir" dedi. Bunun üzerine hemen câminin kapısına gittim. Câminin odasında, bir cemâatle beraber o zâtın oturduğunu gördüm. Yanındaki cemâat âlim ve faziletli zâtlardan meydana geliyordu. Hiç konuşmadan onu dinliyorlardı. Kapının dışında durdum. Duvara yaslanıp, onlara bakmağa başladım. Onlardaki sessizliği, sekinet ve vekarı görünce, hatırıma Şeyh Sadreddîn'in etrafında halka yapmış olanların hallerini ve bağırmalarını getirip; "O ne ses ve hareketlilik, şimdi bu ne sessizlik ve durgunluk?" diye kendi kendime düşünmeye başladım. Bu sırada Mevlânâ Sa'düddîn Kaşgâri başını kaldırdı. "Ey kardeşim, yanıma gel!" buyurdu. Elimde olmadan onun yanına gittim. Yanına oturttu ve; "Sultan Şâhruh'un hizmetçileri veya askerleri, onun yanında bulunup, yüksek sesle Şâhruh, Şâhruh diye bağırsalar, onların böyle bağırmaları gayet edebsizlik ve ahmaklık olur. Hizmetçilerin ve askerlerin edebi, Sultan ve efendinin yanında sessiz, hazır bir vaziyette, bağırıp çağırmadan durmaları ile olur" buyurdu.
