Gülümseyen ufuklar
23.04.2002 00:00:00
ÖYKÜ / Cazibe IRMAK
Bu coşkulu güzel günde Ebru'nun yüreğindeki okul, bilim, ulus ve yurt sevgisi de doruğa çıkıyordu duygu ve düşüncelerinde. Bu sırada kalabalığın arasından sıyrılıp, kollarını açarak kendine doğru koşan arkadaşını gördü. Heyecanla birkaç adım attıktan sonra:
-Canım arkadaşım Selin! diyerek boynuna sarıldı.
-Seni ne kadar özledim bilsen, diye karşılık veren Selin; arkadaşına sevgi dolu bakışlarla,
-Allah'a şükür kavuştuk birbirimize Ebrucuğum, dedi.
-Gözlerim hep seni aradı Selin. Göremeyince üzüldüm. Ne zaman geldiniz yurdumuza?
-Dün uçaktan indik. Hemen babaannemin bulunduğu huzurevine giderek onu ziyaret ettik. Bu sabah ise telaşla geldim okula. Okulun açılış törenine yetişemeyeceğim diye öyle üzüldüm ki.
-Samiye teyze neden gelmedi? Bizim sevincimizi görseydi, koşup elini öpseydik, ona teşekkür etseydik bizi yeni bir okula kavuşturduğu için.
-Babaannemin kalbi rahatsız, tansiyonu da yükselmiş. Doktoru dinlenmesi gerektiğini söyledi.
-Onun yerine sen bir konuşma yaparsın Selin, torunu olarak.
-Konuşmayı büyüklerimiz yapacak. Ben şiir okuyacağım, dedikten sonra
-Öğretmen çağırıyor beni, diyerek uzaklaştı Selin. Ebru ise karşısındaki pankartta yazılı olan
"Bir okul, bin umut" sözünü kimbilir kaçıncı kez okuyordu...
Dersler, sınavlar, ödevlerle geçen günlerden sonra yarıyıl tatiline girmişlerdi. Ebru ile kardeşi Önder karnelerindeki iyi notlarıyla annelerini sevindirmişti. Ancak ertesi gün Önder hastalandı. Soğukalgınlığı nedeniyle yatan Önder, elinde süt bardağıyla gelen Ebru'ya:
-Süt içmeyeceğim boğazım acıyor, dedi.
-Süt, boğazına iyi gelir, ne olur biraz içsen, diye yalvardı Ebru yumuşak bir sesle. Ardından Çiğdem hanım;
-Öyleyse ablan meyve suyu hazırlasın. Onu içersin değil mi? diye sordu.
-İçmeyeceğim! Ablam bana yalan söyledi. Okumayı öğrenince sana güzel bir oyuncak alırım demişti. Bugün oyuncak almaya gidecektik. Ama götürmüyor işte.
Ebru ise durumu kardeşine anlatmaya çalıştı:
-Bugün soğuk ve sisli bir hava var. Üstelik hava kirliliği yoğun. Dışarıdaki havayı soluduğun zaman daha çok hastalanırsın.
Bu kez elinde ilaç kutusuyla gelen Çiğdem hanım:
-Haydi Önder birşeyler yemeğe çalış. Sonra şurubunu vereceğim dedi.
-Şurup da içmem.
-İyileşmen için içmen gerek.
-Siz de beni aldattınız öğretmenim. Tatilde, çocuk tiyatrosuna gideriz demiştiniz.
Çiğdem hanım ile Ebru; tatlı sözleri, sevecen tutumlarıyla Önder'i ikna ederek, iyileşmesi gerektiğine inanıyorlardı. Her ikisinin de yumuşak yaklaşımı sonucunda Önder tatlı bir uykuya dalmıştı daha sonra.
-Canım kardeşim ne güzel uyuyor. Onu öyle seviyorum ki inatçılığına bile kızmıyorum. Ancak ona bir şey söylemeye gelmiyor. Kesinlikle yerine getirmemi istiyor söylediğimi, dedi Ebru. Çiğdem hanım:
-Çocukların sevgiyle dolu tertemiz yürekleri var. Onlar masum, onlar gerçekleri arıyor her zaman. Yalanlar, aldatmalar, kurnazlıklar yer almıyor onların dünyasında, diyerek görüşlerini bildirdi. Ebru:
-Demek ki Önder'e hiç bir konuda önceden söz vermemem gerek, dedi.
-Verilen sözler, vaatler yerine getirilmezse, çocuğun büyüklerine duyduğu güven sarsılıyor.
-En iyisi kardeşime sürpriz yaparak onu sevindirmek.
-Çocuklara sürpriz yaparken de iyice düşünmek gerek. Onlara sunacaklarımız bir ihtiyaçlarını karşılamalı, beğenilerine uygun olmalı, dedikten sonra Çiğdem hanım şunları söyledi:
-Verdiğimiz sözü yerine getirme konsunda duyarlı olmalıyız. Söz verdiğimiz kimse büyük ya da çocuk olabilir. Karşımızdakinin bizden beklediği bir yardım, bir destek ya da yalnızca küçük bir ilgi, onu sevindiren armağandır. İşte karşımızdaki kişinin beklentilerine önem, kişiliğine değer vererek sözümüzü tutmak insanlığımızın gereğidir. Vaatlerimizi engelleyen geçerli mazeretleriyse uygun biçimde açıklayıp özür dilememiz gerek. Yerine getiremeyeceğimiz vaatlerden ise her zaman kaçınmalıyız.
Bu coşkulu güzel günde Ebru'nun yüreğindeki okul, bilim, ulus ve yurt sevgisi de doruğa çıkıyordu duygu ve düşüncelerinde. Bu sırada kalabalığın arasından sıyrılıp, kollarını açarak kendine doğru koşan arkadaşını gördü. Heyecanla birkaç adım attıktan sonra:
-Canım arkadaşım Selin! diyerek boynuna sarıldı.
-Seni ne kadar özledim bilsen, diye karşılık veren Selin; arkadaşına sevgi dolu bakışlarla,
-Allah'a şükür kavuştuk birbirimize Ebrucuğum, dedi.
-Gözlerim hep seni aradı Selin. Göremeyince üzüldüm. Ne zaman geldiniz yurdumuza?
-Dün uçaktan indik. Hemen babaannemin bulunduğu huzurevine giderek onu ziyaret ettik. Bu sabah ise telaşla geldim okula. Okulun açılış törenine yetişemeyeceğim diye öyle üzüldüm ki.
-Samiye teyze neden gelmedi? Bizim sevincimizi görseydi, koşup elini öpseydik, ona teşekkür etseydik bizi yeni bir okula kavuşturduğu için.
-Babaannemin kalbi rahatsız, tansiyonu da yükselmiş. Doktoru dinlenmesi gerektiğini söyledi.
-Onun yerine sen bir konuşma yaparsın Selin, torunu olarak.
-Konuşmayı büyüklerimiz yapacak. Ben şiir okuyacağım, dedikten sonra
-Öğretmen çağırıyor beni, diyerek uzaklaştı Selin. Ebru ise karşısındaki pankartta yazılı olan
"Bir okul, bin umut" sözünü kimbilir kaçıncı kez okuyordu...
Dersler, sınavlar, ödevlerle geçen günlerden sonra yarıyıl tatiline girmişlerdi. Ebru ile kardeşi Önder karnelerindeki iyi notlarıyla annelerini sevindirmişti. Ancak ertesi gün Önder hastalandı. Soğukalgınlığı nedeniyle yatan Önder, elinde süt bardağıyla gelen Ebru'ya:
-Süt içmeyeceğim boğazım acıyor, dedi.
-Süt, boğazına iyi gelir, ne olur biraz içsen, diye yalvardı Ebru yumuşak bir sesle. Ardından Çiğdem hanım;
-Öyleyse ablan meyve suyu hazırlasın. Onu içersin değil mi? diye sordu.
-İçmeyeceğim! Ablam bana yalan söyledi. Okumayı öğrenince sana güzel bir oyuncak alırım demişti. Bugün oyuncak almaya gidecektik. Ama götürmüyor işte.
Ebru ise durumu kardeşine anlatmaya çalıştı:
-Bugün soğuk ve sisli bir hava var. Üstelik hava kirliliği yoğun. Dışarıdaki havayı soluduğun zaman daha çok hastalanırsın.
Bu kez elinde ilaç kutusuyla gelen Çiğdem hanım:
-Haydi Önder birşeyler yemeğe çalış. Sonra şurubunu vereceğim dedi.
-Şurup da içmem.
-İyileşmen için içmen gerek.
-Siz de beni aldattınız öğretmenim. Tatilde, çocuk tiyatrosuna gideriz demiştiniz.
Çiğdem hanım ile Ebru; tatlı sözleri, sevecen tutumlarıyla Önder'i ikna ederek, iyileşmesi gerektiğine inanıyorlardı. Her ikisinin de yumuşak yaklaşımı sonucunda Önder tatlı bir uykuya dalmıştı daha sonra.
-Canım kardeşim ne güzel uyuyor. Onu öyle seviyorum ki inatçılığına bile kızmıyorum. Ancak ona bir şey söylemeye gelmiyor. Kesinlikle yerine getirmemi istiyor söylediğimi, dedi Ebru. Çiğdem hanım:
-Çocukların sevgiyle dolu tertemiz yürekleri var. Onlar masum, onlar gerçekleri arıyor her zaman. Yalanlar, aldatmalar, kurnazlıklar yer almıyor onların dünyasında, diyerek görüşlerini bildirdi. Ebru:
-Demek ki Önder'e hiç bir konuda önceden söz vermemem gerek, dedi.
-Verilen sözler, vaatler yerine getirilmezse, çocuğun büyüklerine duyduğu güven sarsılıyor.
-En iyisi kardeşime sürpriz yaparak onu sevindirmek.
-Çocuklara sürpriz yaparken de iyice düşünmek gerek. Onlara sunacaklarımız bir ihtiyaçlarını karşılamalı, beğenilerine uygun olmalı, dedikten sonra Çiğdem hanım şunları söyledi:
-Verdiğimiz sözü yerine getirme konsunda duyarlı olmalıyız. Söz verdiğimiz kimse büyük ya da çocuk olabilir. Karşımızdakinin bizden beklediği bir yardım, bir destek ya da yalnızca küçük bir ilgi, onu sevindiren armağandır. İşte karşımızdaki kişinin beklentilerine önem, kişiliğine değer vererek sözümüzü tutmak insanlığımızın gereğidir. Vaatlerimizi engelleyen geçerli mazeretleriyse uygun biçimde açıklayıp özür dilememiz gerek. Yerine getiremeyeceğimiz vaatlerden ise her zaman kaçınmalıyız.
