İkinci yarı ile Trabzonspor

Büyük çekişme içinde geçen mücadelede ilk yarı Galatasaray ikinci yarı ise Trabzon iyi oynadılar.

Trabzonspor üstün oynadığı bölümleri daha iyi değerlendirerek maçı kazanmasını bildi.

Maç öncesi ben Abdullah Avcı'nın Hamsik'i yedek oturtmasının nedenini anlamadım.

Avcı'nın ifadesine göre Hamsik sakat. Fakat yedek kulübesinde bulunuyor. Abdullah Avcı riske girmek istemiyor ama Hamsik Trabzon'un en önemli silahı.

Eğer sakatsa niye yedek kulübesinde anlamak mümkün değil. Belli bir süre değerlendirmek istiyorsan oyuna al o zaman. Öyle de yapılmıyor. Bu durumun bence izahı yok.

Maça gelirsek Galatasaray ilk yarı ders niteliğinde bir performans sergiledi. Bu yarı Galatasaray'ın oyunu Marsilya maçındaki performansa benzetilebilir.

Galatasaray tempo yaptı. Dar alanda örnek gösterilecek paslaşmalar gerçekleştirdi.

Özellikle Emre Kılınç'ın performansı üst düzeydeydi. Galatasaray 28, 35 ve 40'da dar alanda yüksek tempoda organizasyonlar yaptı.

Bunların ilkinde de penaltı kazandı. Emre Kılınç'ın başlattığı atakta Denswil net şekilde Kerem'in ayağına basıyor. Bu pozisyonda penaltı kararı doğru ve de Denswil'in gördüğü sarı kart da doğru.

Penaltı vuruşunda Uğurcan doğru köşeyi tahmin edemedi. Cicaldau'nun vuruşu sıradan bir vuruştu.

Bu yarı boyunca Galatasaray ileri hattı sürekli hareketli bir oyun sergiledi. Halil özellikle en uçta hareketli bir performans ortaya koydu.

Galatasaray'ın farkı açamaması Taylan, Berkan ve Cicaldau'nun öndeki forvet hattını yeterince desteklememesinden kaynaklandı.

Oyunu bunlar yerine Emre Kılınç zorluyor ve organize ediyordu. Bu arada Galatasaray'ın penaltısı öncesinde Trabzon toparlanma belirtileri gösteriyordu ama yenilen gol Trabzon'un toparlanmasını önledi.

İkinci yarı roller değişti. İstekli olan, koşan ve mücadele eden Trabzonspor’du. Sanki Galatasaray biz savunma yapalım nasıl olsa geçiş oyunları ile farkı artırırız der gibiydi.

Burada bir kez daha futbolda merkezin önemi ortaya çıktı çünkü ikinci yarı başında oyuna giren Siopis Trabzon'a hareketlilik getirdi.

İşin açıkçası Hamsik'in eksikliği hissediliyordu. Nitekim Trabzon'un güçlü mücadelesi organizasyon olarak sahaya yansımadı.

62'de Dorukhan'ın başlattığı basit ve sonuçsuz bir organizasyon dışında Trabzon atakları organize etmekte zorlandı.

Trabzon'un golünü haber veren pozisyonlar da vardı. Örnek 52'de Dorukhan'ın uzun ve havadan pasına hareketlenen Cornelius topu direk dibinden auta yolladı.

Bu yarı Trabzon mücadeleyi hiç bırakmadığı için son on dakikada iki gol bulması çok doğaldı. Trabzon'un attığı her iki golde de Galatasaraylı futbolcuların acemi hataları vardı.

Beraberlik golünde Marcao rahatlıkla uzaklaştırabileceği topu asist yapar gibi Bakasetas'a yolladı. Bakasetas ise saatte 123 km'lik bir hızda muazzam bir şutla golü attı.
Trabzon'un galibiyet golü ise Taylan'ın hediyesi oldu.

Trabzonluların her iki golde ki acemice hataları affetmemeleri golleri atan Bakasetas ve de Visca'nın kalitelerini de ispatlıyor.

Böyle hatalar yaparsanız tabii ki usta oyuncular affetmez.

Maçın hakemi bence kritik bir hata yapmadı. Örnek 13'te Emre Kılınç Nwakaeme ile çarpışıyor ve yere düşünce penaltı bekliyor.

Burada Nwakaeme'nin faul niyeti yok. Emre Kılınç kendi yere düşüyor. Hakem pozisyonu doğru süzüyor.

Trabzon bu maçı alarak şampiyonluk yolunda ‘kimse beni çelemez’ dedi.

Trabzonspor bu galibiyetle ligin tek hakimi olduğunu ilan etmiş oldu.