Rivayet olunmuştur ki: Me'mun, Zurriyaseteyn lakabıyla tanınmış olan Fazl İbn Sehl'i şu mesajla İmam Rıza aleyhi's-selâm'ın yanına gönderdi:

"İslâm'ın helal ve haramlarını, farz ve müstehaplarını benim için bir araya toplamanı istiyorum. Çünkü siz Allah'ın halka olan hücceti ve ilim kaynağısınız."

İmam aleyhi's-selâm bunun üzerine, mürekkep ve kâğıt isteyip Fazl'a: "Yaz" diye buyurdular:

Bismillahirrahmanirrahim.

Her şeyden önce, Allah'tan başka ilâh olmadığına, birliğine, muhtaçların sığınağı olduğuna, eşi ve çocuğu olmadığına, kayyum (her şeyi koruyan ve kendisi hiçbir şeye muhtaç olmayan), işiten, gören, güçlü, kaim, baki ve nur olduğuna, cehli olmayan âlim, aczi olmayan kadir, muhtaç olmayan zengin ve zulmetmeyen adil olduğuna,

Her şeyi yarattığına, hiçbir şeyin onun gibi olmadığına, benzeri, zıddı, misli ve dengi olmadığına ve Muhammed salla'llâhu aleyhi ve alih'in, O'nun kulu, elçisi ve emini olduğuna, insanlar arasından onu seçtiğine, elçilerin efendisi, peygamberlerin sonuncusu ve âlemlerin en üstünü olduğuna ve O'ndan sonra hiçbir peygamberin gelmeyeceğine, şeriatının değişmeyeceğine, getirdikleri bütün şeylerin apaçık hak olduğuna şahadet ederiz.

Onu (Peygamber'i) ve ondan önceki Allah'ın bütün resullerini, peygamberlerini ve hüccetlerini tasdik ederiz. O'nun sadık kitabını doğrularız.

O kitap ki, "Ne önünden, ne de arkasından batıl ona nüfuz edemez. Hüküm ve hikmet sahibi, hamda layık mabut tarafından indirilmiştir."

Bütün kitapları koruyandır; evvelinden sonuna kadar hepsi haktır. Muhkem ve müteşabihine, husus ve umumuna, vaad ve vaidine, nasih ve mensuhuna ve bütün haberlerine iman ederiz.

Yaratıklardan hiçbir kimse onun mislini getiremez. Şahadet ederiz ki, Peygamber'den sonra müminlere hüccet ve kılavuz olan, Müslümanların işlerini idare eden, Kur'ân'dan konuşan, ahkâmına âlim olan, Peygamber'in kardeşi, halifesi ve vasisi olan, Peygamber'e olan nispeti, Harun'un Musa'ya olan nispeti gibi olan Ali İbn Ebi Talib aleyhi's-selâm'dır.

Müminlerin emiri, muttakilerin rehberi, el ve ayakları ak, yüzleri nurlu olanların (kıyamet günü abdest uzuvları parlayanların) imamı, müminlerin reisi ve peygamberlerin vasilerinin en üstünüdür.

Ondan (Hz. Ali'den) sonra da Hasan ve Hüseyin aleyhime's-selâm ve günümüze kadar birbiri ardınca gelen diğer imamlardır.

Onlar Peygamber'in zürriyeti, kitap ve sünnete herkesten daha âlim, yargıda herkesten daha adil, her asır ve zamanda imamete herkesten daha layık olanlardır.

Onlar, sağlam kulp ve hidayet imamlarıdır; varislerin en hayırlısı olan Allah, yer ve ehline mirasçı oluncaya dek dünya ehline hüccettirler. Onlara muhalefet eden sapıktır ve sapıklığa davet edendir; hak ve hidayeti terk etmiştir.

Onlar Kur'ân'ın tercümanı, Peygamber'in sözcüleridirler. Kim onları, isimleri ve babalarının isimleriyle tanımadan ve velayetlerini kabul etmeden ölürse, cahiliye ölümüyle ölmüştür.

Takva, iffet, sıdk, salah, gayret, iyiye de kötüye de emaneti iade etmek, secdeleri uzatmak, geceleri (ibadet için) kalkmak, haramlardan kaçınmak, sabırla fereci (kurtuluşu) beklemek, güzel arkadaşlık ve güzel komşuluk yapmak, ihsanda bulunmak, eziyet etmemek, güler yüzlülük, müminlere nasihat etmek, acımak ve Yüce Allah'ın kitabında emrettiği gibi, yüzü ve elleri yıkayıp, başa ve ayaklara mesh ederek abdest almak onların dinî tavır ve gidişatlarıdır.

Abdestte, yüz ve elleri yıkamanın bir defası farz, ikincisi ikmaldir ve fazlası günahtır, sevabı yoktur.

Abdesti ancak (bağırsaktan çıkan) gaz, bevl (idrar), gaita (dışkı), uyku ve cünüplük bozar. Kim mestin üzerine meshederse Allah'a, Peygamber'e ve Kur'ân'a muhalefet etmiştir; abdesti de batıldır.

Çünkü Ali aleyhi's-selâm mestin üzerine meshetmede diğerlerine muhalefet etmiştir.

Ömer: "Ben Peygamber'in (mest üzerine) meshettiğini gördüm." dediğinde Ali aleyhi's-selâm şöyle buyurdular: "Mâide Suresi inmeden önce mi yoksa indikten sonra mı?"

Ömer: "Bilmiyorum." dedi.

İmam Ali aleyhi's-selâm: "Ama ben biliyorum, Resulullah, Mâide Suresi indikten sonra artık mestlerinin üzerine methetmedi." buyurdular.

Cenabet, ihtilam ve hayızdan dolayı gusletmek ve ölüyü yıkayanın gusletmesi farzdır. Cuma, Kurban ve Fıtır bayramı guslü, Mekke ve Medine'ye girme guslü, ziyaret, ihram ve arefe gününün guslü, Ramazan ayının birinci, on dokuzuncu, yirmi birinci ve yirmi üçüncü gecelerinin gusülleri ise sünnettir." (Hasan B. Ali el-Harranî Tuheful Ukul eserinden)