İman ve İnsan
05.07.2004 00:00:00
EKONOMİYİ KEMİREN KURT
Bilindiği üzere faiz, ekonomilerin dengesini bozan ve sermayenin belli ellerde tekelleşmesine yol açmak suretiyle sosyal adaletin gerçekleşmesine mani olan bir iktisadî hastalıktır. Temelde faiz, çalışmadan kazanmak gibi hileli bir yolla revaç bulduğu için ticaret mantığı ile izah edilemez.
İyice tetkik edildiğinde anlaşılacaktır ki, faizin körükleyici sebeplerinden biri ve ekonomilerin baş düşmanı olan enflasyonun temelinde stokçuluk yatmaktadır.
İslâm itikadına göre, iktisadî düzeni bozmağa, sarsmağa vesile olduğu için malın stok edilmesi yasaklanmıştır. Emtianın stok edilmesi, mala olan talebi çoğaltırken arz yollarını kısıtlar. Zira malın stok edilmesi arza engeldir. Böylece mala olan ihtiyaç normalin üzerinde seyreder. Bunu takiben bu talebe mahdut yollarla arz, malın değerinin üzerinde satılmasına yol açar. Böylelikle yüzde yüze varan bir pahalılıkla mamülün satışı yapılır. Bu sebeple emtianın zatî değerinin üzerinde, izafî değer de meydana gelmiş olur. İşte İslâm, bu gayri meşru işi (stokçuluğu) yasaklamıştır.
Stokçuluk kapitalde de aynıdır. Kapitalin stokçuluğu, paranın zatî değerinin dışında izafî değerle piyasaya arz olunmasını doğurur. Bunun anlamı paranın faiz ile satılmasıdır.
Kapitalin belli ellerde stok edilmesi, kapitale (paraya) olan talebi arttırır. Tedavülde olması gereken kapital (para), belli ellerde stok edildiği için paraya olan talep artar. İşte bu sebeple de bu talep yüzde yüzleri geçen faiz ile paranın satışına yol açar ki, paranın zatî (gerçek) değerinin üzerindeki izafî rakam enflasyon ifadesidir.
Eğer emtia yahut para belli ellerde stok edilmeseydi, ihtiyaç karşılanacak, arz ve talep dengesi korunacaktı. Bu denge enflasyon ve faizin sıfır olduğu noktadır. Bu durumda emtia veya kapital zatî (gerçek) değerini koruyacak, enflasyon ve faize yol açılmayacaktı.
Prof. Dr. Haydar Baş
Bilindiği üzere faiz, ekonomilerin dengesini bozan ve sermayenin belli ellerde tekelleşmesine yol açmak suretiyle sosyal adaletin gerçekleşmesine mani olan bir iktisadî hastalıktır. Temelde faiz, çalışmadan kazanmak gibi hileli bir yolla revaç bulduğu için ticaret mantığı ile izah edilemez.
İyice tetkik edildiğinde anlaşılacaktır ki, faizin körükleyici sebeplerinden biri ve ekonomilerin baş düşmanı olan enflasyonun temelinde stokçuluk yatmaktadır.
İslâm itikadına göre, iktisadî düzeni bozmağa, sarsmağa vesile olduğu için malın stok edilmesi yasaklanmıştır. Emtianın stok edilmesi, mala olan talebi çoğaltırken arz yollarını kısıtlar. Zira malın stok edilmesi arza engeldir. Böylece mala olan ihtiyaç normalin üzerinde seyreder. Bunu takiben bu talebe mahdut yollarla arz, malın değerinin üzerinde satılmasına yol açar. Böylelikle yüzde yüze varan bir pahalılıkla mamülün satışı yapılır. Bu sebeple emtianın zatî değerinin üzerinde, izafî değer de meydana gelmiş olur. İşte İslâm, bu gayri meşru işi (stokçuluğu) yasaklamıştır.
Stokçuluk kapitalde de aynıdır. Kapitalin stokçuluğu, paranın zatî değerinin dışında izafî değerle piyasaya arz olunmasını doğurur. Bunun anlamı paranın faiz ile satılmasıdır.
Kapitalin belli ellerde stok edilmesi, kapitale (paraya) olan talebi arttırır. Tedavülde olması gereken kapital (para), belli ellerde stok edildiği için paraya olan talep artar. İşte bu sebeple de bu talep yüzde yüzleri geçen faiz ile paranın satışına yol açar ki, paranın zatî (gerçek) değerinin üzerindeki izafî rakam enflasyon ifadesidir.
Eğer emtia yahut para belli ellerde stok edilmeseydi, ihtiyaç karşılanacak, arz ve talep dengesi korunacaktı. Bu denge enflasyon ve faizin sıfır olduğu noktadır. Bu durumda emtia veya kapital zatî (gerçek) değerini koruyacak, enflasyon ve faize yol açılmayacaktı.
Prof. Dr. Haydar Baş
Yorumlar
Yorum bulunmuyor.
