İnsan bir düşünse

Karşı apartmanın duvarı ile yine karşı karşıyayız. İnsan bir düşünse? Düşünecek öyle çok şey var ki? Var olmanın dayanılmaz ağırlığı omuzlarında, var olan bir şeyin kendiliğinden yok oluvermesi imkansız. Eğer var isek var olmanın bize yüklediği bütün ağırlıkları taşımak ve onlarla yaşamak zorundayız.Bugünlerde çoğumuz Gazze'de yaşanan katliamı, vahşeti düşünüyoruzdur içten içe? Yaralanan uzuvlar tedavi edilemediği için kesiliyormuş, tıp diliyle ampute ediliyormuş. Bu halin bir insana vereceği ıstırabı, psikolojik etkilenmeyi hayal edebiliyor musunuz? Bu durumda olan belki yüzlerce, binlerce insan var, müslüman var. Bu sıcak havada insanın kanı donuyor. İnsan hala yaşayabiliyorsa var olmanın bu ağırlığını da taşımak zorunda? Allah'tan sabırlar niyaz edelim.İnsanın hissiyatı, denilebilir ki; tecrübelerinin kendisine yaşattıkları ile sınırlı (sanki). Yaşadıkça ve bilgilerimiz arttıkça diğer insanları daha iyi anlayabiliyoruz, empati denen duyumları geliştirebiliyoruz. Bizden kilometrelerce ötede acı çeken insanların, Müslümanların, çocuklar ve bebeklerin de bizleri ilgilendirmesi gerekiyor. Canımızı sıkması gerekiyor olanların. Bu hale sözde ilgili hakikatte ilgisiz olanların uyarılması gerekir. Bütün bir insanlığı ilgilendiren bir drama seyirci kalınmamalı elbette? Tabağımıza ne doğrarsak kaşığımıza o gelecektir.Biz insanlar yaptıklarımızdan sorumlu olduğumuz gibi muktedir olup yapmadıklarımızdan da sorumlu olacağız yarın ruz-i mahşer'de. Vicdanımızla konuşmalıyız, vicdanımız düşünmeli. Gönül isterdi ki, bu yaşananlar hiç olmasın lakin oldu, artık herkes ne yapabiliyorsa onu yapmak zorunda. Mü'minin duası silahıdır ya da silahı duasıdır, dualar nelere kadirdir unutmayalım!